VeineMAGAZINE 01

BELONEN OF STRAFFEN, HET PAVLOVEFFECT, DE ENE EYEOPENER NA DE ANDERE O JA… IK VOLG EEN WORKSHOP ‘BELONEN EN BEKRACHTIGEN’ BIJ DE AAN HET CDTC VERBONDEN PSYCHOLOOG MIRTE EEKHOF. OM MIJ HEEN ALLEEN MAAR MOEDERS. BLIJKBAAR BLIJFT OPVOEDEN EEN VROUWENDING OF HEBBEN VADERS GEEN CURSUS NODIG. EEN DING HEBBEN WE GEMEEN. WE HEBBEN ALLEMAAL EEN BEPERKT KIND EN LATER BLIJKT OOK ALLEMAAL ÉÉN OF MEERDERE KINDEREN ZONDER BEPERKING. OPVOEDEN GELDT VOOR ALLEMAAL. Mirte start met wat theorie. Ik zie de blikken van ‘o ja, dat is waar ook’ om mij heen. De hoofdboodschap is duidelijk. Slecht gedrag moet je vooral negeren en beloon het goede gedrag. Ik doe alles precies andersom, concludeer ik al snel in mijn hoofd. Als ze zoet zijn en spelen, hoor je mij niet. ‘Zoet is zoet’ zei een goeie vriendin ooit tegen mij en die theorie hang ik aan. Maar o wee als ze zooi of ruzie maken. Dan komt deze moeder even ingrijpen. Ik probeer mijn stem niet teveel te verheffen, maar ik ben duidelijk boos en deel ook met een gerust hart straf uit of een dreigement dat een straf in het vooruitzicht stelt. Oeps fout dus! En dan mijn gehandicapte dochter die te pas en te onpas even in je arm of been bijt. Geen au roepen, niet opspringen en al helemaal niet roepen dat dit toch echt niet mag. Nee, gewoon negeren! En consequent zijn…. weer zo’n lastige. Ze pakken ons altijd in op het moment dat we moe zijn en een to-do-lijst van 4 kantjes hebben. Niemand heeft dan het geduld om vol te houden. Juist deze moeders hebben allemaal emmertjes die regelmatig overlopen. Als we wat vragen mogen stellen, blijkt dat ik niet de enige slechte opvoeder ben. Sterker nog, we doen het allemaal LESJE PSYCHOLOGIE VEINE 34