VeineMAGAZINE 01

MEESTAL KOMEN OUDERS VAN GEHANDICAPTE KINDEREN NIET BINNEN MET EEN SPECIFIEKE KLACHT. ER WORDT MIJ DAN EERDER GEVRAAGD “KUN JE IETS VOOR MIJN KIND DOEN”. EN NEE ZEGGEN DOE IK BIJNA NOOIT. BIJ EEN EERSTE CONSULT VRAAG IK OUDERS HET HEMD VAN HUN LIJF. MIJN EIGEN ONDERZOEK START MEESTAL BIJ DE SCHEDEL. IK KIJK NAAR DE SCHEDEL, EVALUEER HET BEWEGEN VAN DE SCHEDEL(DELEN) EN DE OVERGANG NAAR DE NEKWERVELS. HET IS BELANGRIJK TE CONSTATEREN OF ER AANGRIJPPUNTEN ZIJN VOOR BEHANDELING. IN EERSTE INSTANTIE WIL IK BEKIJKEN OF IK OP NEUROLOGISCH VLAK WAT KAN BETEKENEN. Daarna ga ik de rest van het kind bekijken. Wij osteopaten benaderen de volwassene of het kind als een biologische eenheid. Voor ons is de werking van het menselijk lichaam afhankelijk van de diverse functies van organen en ledematen. En andersom. In onze therapie integreren we de gedachte van het zelfherstellend vermogen van het lichaam.  Natuurlijk kan een osteopaat de handicap niet wegnemen. Maar als je niks doet, gebeurt er ook niks. Door heel goed te kijken en verbanden te leggen kunnen we het gebruik van een arm of de manier van bewegen bij een kind veranderen. Niet het symptoom staat centraal maar de mogelijke oorzakelijke verbanden. Een mooi voorbeeld is een kind dat binnenkomt met ernstige schouderklachten. Bij navraag blijkt dat er tevens sprake is van maagproblemen. De verkramping daar veroorzaakt dan een scheve houding, ofwel invloed op het schoudergewricht. Zo’n patiënt komt dan met klachten aan de schouder binnen, van het maagprobleem is men zich veelal niet eens bewust. Door menig therapeut of arts wordt dan de schouder behandeld, terwijl de oorzaak niet wordt weggenomen. Wat een osteopaat doet, en waar hij vaak ook meer tijd voor heeft, is op zoek gaan naar de mogelijke oorzaak. Een kind moet de behandeling vooral prettig vinden. Althans ik denk dat het een voorwaarde is om het kind te laten ontspannen. Pas dan kun je ook dingen bereiken. Kinderen, en zeker gehandicapte kinderen, moeten op hun gemak gesteld worden. Dat probeer ik elke sessie. Als iets teveel pijn doet, moet ik stoppen met die manier van behandelen. Ze moeten erop kunnen vertrouwen dat mijn behandeling te verdragen is. Immers we behandelen geen klachten, we behandelen kinderen. • COLUMN ALS JE NIKS DOET, GEBEURT ER OOK NIKS! H a r o l d L a u n s p a c h - o s t e o p a a t Harold Launspach runt samen met 2 collega-osteopaten de praktijk Launspach Osteopathie. Meer informatie: osteopathie-rotterdam.nl 69