VeineMAGAZINE 02

TEKST: RENÉE RUISCH | FOTO’S: LEVERANCIERS VROEG OF LAAT LOPEN WE ER ALS OUDERS EN VERZORGENDEN VAN LICHAMELIJK BEPERKTE KINDEREN ALLEMAAL TEGENAAN. EEN KIND WORDT TE ZWAAR OM TE TILLEN. VAAK KOMT HET PAS ECHT NAAR VOREN ALS EEN OUDER OF VERZORGER FYSIEKE KLACHTEN KRIJGT. EN EIGENLIJK IS HET DAN AL TE LAAT. WANT EEN TILSYSTEEM HEB JE NIET BINNEN EEN PAAR DAGEN IN HUIS. Bovendien zijn er talloze mogelijkheden en doe je er goed aan een aantal fabrikanten uit te nodigen om alle voors en tegens te bespreken. Toen ik zelf ooit gesprekken voerde over een plafondlift, viel het mij op dat de drie firma’s die ik uitnodigde met totaal verschillende oplossingen kwamen. Het is dus verstandig te bedenken wat het beste past bij jouw gezin, in het huis en uiteraard bij het kind met de beperking. Tilsystemen kunnen grofweg in drie groepen worden ingedeeld. Actieve tilliften, passieve tilliften en plafondliften. Tillen moet in eerste instantie vooral veilig zijn. Maar er wordt ook naar gestreefd het tillen zo aangenaam mogelijk te maken. De meeste leveranciers bieden naast standaard voorzieningen ook veel maatwerkoplossingen. En dan zijn er ook nog allerlei ‘simpele’ hulpmiddelen zoals glijzeiltjes, draaischijven enzovoort. ACTIEVE TILLIFTEN Actieve tilliften (ook wel sta-liften genoemd) zijn speciaal ontwikkeld om volwassenen of kinderen overeind te helpen voor transfers. In het algemeen worden deze liften minder toegepast bij kinderen omdat het ook vereist dat een kind zichzelf kan optrekken nadat de lift hem of haar al op weg heeft geholpen. Het is dus eerder een middel dat ingezet wordt voor mensen die een beperkte mobiliteit hebben. De eenvoudigste modellen hebben veel weg van een steekwagentje. Draai- en transferplatform ReTurn7501 van de Harting-Bank is hiervan een voorbeeld. > 21 DOSSIER