VeineMAGAZINE 04

IK BEN EEN SLECHTE MOEDER. JA, DAT KAN IK ECHT WEL OVER MIJZELF ZEGGEN. DAT OPVOEDEN IS GEWOON NIET ZO MIJN DING. IK VIND HET LASTIG OM MIJN KINDEREN DINGEN TE WEIGEREN, ZEKER ALS ZE JE MET HUN BAMBI-OGEN AANKIJKEN. Als er ’s nachts weer eentje tegen mij aankruipt, vind ik het zielig om haar terug te leggen. Consequent ben ik alleen als ik goed in mijn vel zit en dat ben ik dus gemiddeld aan het eind van de dag bijna nooit. En die drie R’en (red. rust, reinheid en regelmaat), die zijn aan mij al helemaal niet besteed. Anderen zeggen vaak: “Welnee joh, je bent een hartstikke goede moeder”, maar de resultaten laten toch echt iets anders zien. Mijn kinderen zijn zogenaamd erg ‘spontaan’ en spreken iedereen aan. Zo vroeg mijn jongste van zes laatst aan een klusjesman bij ons in huis: “Hoe heet jij?” (‘u’ is ook nooit gelukt). Toen de man daarop antwoordde: “Ik heet meneer Jansen”, begon ze erg hard te lachen. “Je heet toch geen meneer van voren!” Er zijn echter verzachtende omstandigheden. Ik hou heel veel van ze en stimuleer ze om zich te ontwikkelen. Ik zorg dat ze gezond eten, ik rij naar sportclubs, muzieklessen en de toneelschool, ik ben soms net een taxichauffeur. Ik help de oudste vaak met haar huiswerk. En ons gezin is ook niet eenvoudig. Met een meervoudig beperkte zus groeien onze twee andere kinderen in een andere omgeving op dan veel leeftijdsgenoten. Misschien moeten ze het soms wel wat bonter maken om de aandacht te krijgen. Misschien is het wel lastig voor ze dat als we ergens binnenkomen iedereen naar ons staart. Ik hoor ze er nooit over. Ze zijn dol op hun zus. De moederacademie was voor mij wel goed geweest. Ik zou dan vooral leren wat de gevolgen zijn van mijn manier van opvoeden. Handige tips en tricks waardoor je ze beter in de hand hebt. Maar ach, die school bestaat niet. En vooralsnog zie ik wel mooie mensjes groeien. Geen engeltjes, maar wel kinderen met een karakter. Zelfs onze beperkte puberdochter zie ik opgroeien tot een open en sociaal meisje. Toch wel iets om trots op te zijn, denk ik stiekem. • COLUMN C h r i s - m o e d e r 21