VeineMAGAZINE 04

ANNE VAN ZWIETEN IS EEN ONDERNEMER PUR SANG. ZE HAD TWEE GOEDLOPENDE MODEZAKEN, MAAR TOEN ZE DIE NIET MEER KON COMBINEREN MET DE ZORG VOOR HAAR ZOON EN MEERVOUDIG BEPERKTE DOCHTER NADJA, GOOIDE ZE HET ROER OM. Het idee kwam van Nadja’s grote broer. Hij vond het zo zielig dat zijn zusje na school altijd alleen moest spelen. Anne dacht meteen: daar moet ik wat mee. In 2009 richtte ze de stichting Nadja op, vernoemd naar haar mooie dochter. De naam ‘Nadja’ betekent ‘HOOP’ en dat past mooi bij de stichting. De officiële doelstelling van de stichting luidt: het bevorderen van het welzijn van kinderen en jong volwassenen met cerebrale parese of een andere meervoudige beperking op het gebied van vrijetijdsbesteding, dagbesteding en wonen. In eerste instantie start Anne met de organisatie van spelmiddagen op de woensdag met vrijwilligers die de zorg van ouders even overnamen. Maar kinderen kwamen van heinde en verre en dus bleven ouders die twee uurtjes plakken. Er ontstond niet alleen bij de kinderen, maar ook tussen de ouders een leuke band. “Ergens eind 2010 besefte ik dat ik Nadja als ze zwaarder zou worden niet meer mee kon meenemen naar de speeltuin. Iets dat ik tot dan toe vaak deed. Ik heb toen alle speeltuinen in Leiden aangeschreven met de vraag: “Wie is bereid om zijn speeltuin zo aan te passen dat deze geschikt is voor beperkte kinderen? Ik bood aan de fondsen te werven en de kar te trekken, maar ik had wel een plek nodig waar ik dat mocht doen.” Er reageerde destijds één speeltuin, maar daarmee kon Anne wel aan de slag. Stichting Nadja had een nieuwe taak: ‘speeltuinadvies’. Dat het achteraf zo duur en zo ingewikkeld is om een speeltuin aan te passen, besefte ze toen nog niet. “Maar dat is maar goed ook, anders was ik er misschien nooit aan begonnen”, lacht Anne. De aangepaste speeltuin is er gekomen. “Sindsdien wordt in de zomermaanden speeltuin ‘Zuiderkwartier’ en het clubgebouw dat erbij hoort, gebruikt als locatie voor onze speelmiddagen. In de winter gaan we naar ‘de Walnoot’, een medisch kinderdagcentrum met snoezelruimtes, een zwembad enzovoort.” Inmiddels adviseert Anne ook andere speeltuinen en -plekken. Met haar diepe liefde én aanleg voor schrijven schreef Anne onder andere blogs op de facebookpagina van stichting Nadja. Afgelopen jaar werden deze blogs gebundeld in haar eerste boek met als titel ‘En nu? Mijn kind heeft cerebrale parese’. In de blogs beschrijft Anne haar belevenissen met Nadja met als uitgangspunt het vinden van een balans wanneer het leven anders loopt. Bovenal is het een boek vol levenslust en kracht. Heel herkenbaar als je Anne hebt ontmoet! • www.stichtingnadja.nl YES, goed nieuws! Anne gaat ook voor Veine bloggen. Op veine.nl kun je haar blogs volgen en natuurlijk ook lezen in ons magazine. ANNE: “AL KUNNEN ZE NIET MET ELKAAR SPELEN, DAN NAAST ELKAAR!” TEKST: RENÉE RUISCH | FOTOGRAFIE: PRIVÉCOLLECTIE 59 VEINE STEUNT