VeineMAGAZINE 04

OOK ALS JE NIET ZELF KUNT ROLLEN, KRUIPEN OF LOPEN IS HET BELANGRIJK DAT JE WEL ERGENS NAARTOE KUNT GAAN. IN EEN BUGGY OF ROLSTOEL KOM JE NATUURLIJK OOK WEL ERGENS, MAAR DAN BEPAALT IEMAND ANDERS DAT. EN HET GAAT MIJ EROM DAT JE ZÉLF BEPAALT WAAR JE HEEN GAAT OF WAAR JE NIET HEEN GAAT. DAT IS BELANGRIJK ONDER ANDERE VOOR DE COGNITIEVE ONTWIKKELING. Denk maar eens aan het ontdekken van grenzen. Letterlijk de muur en figuurlijk die dingen waar je niet aan mag komen. Je gaat eerst naar dingen toe die je ziet en dan volgt een fase dat je naar dingen gaat waarvan je denkt dat ze er zijn. Wat zit er achter het kastdeurtje? Wat zit er in die lade? Een heuse ontdekkingsreis waar kinderen heel veel van leren. Ik vind het goed als kinderen al vroeg starten met dit ontdekken. Bij een normale ontwikkeling kan een kind zichzelf rond de eerste verjaardag al verplaatsen. Kruipend, rollend of misschien zelfs al lopend. Voor kinderen met een lichamelijke beperking is dat vaak niet mogelijk, maar eigenlijk moet je vanaf die leeftijd al kijken wat er mogelijk is. Een mooi voorbeeld dat door therapeuten gebruikt wordt, is het Akka-plateau, een heel simpel elektrisch onderstel, dat werkt met een knop. Druk je ‘m in dan ga je rijden, laat je los dan sta je stil. Op het plateau kun je een Maxi-Cosi, een stoeltje of wat je maar wil, stevig bevestigen. Met het Akka-plateau kunnen kinderen tijdens hun therapie alvast ervaring opdoen en zich verplaatsen met als doel de omgeving ontdekken. Kinderen die normaal in een ééndimensionale wereld leven, komen met hulp van het Akka- plateau in een driedimensionale wereld. Kinderen die nooit zelf hebben kunnen bepalen ‘ik verplaats me’, hebben geen ruimtelijk inzicht en ze moeten bovendien de connectie doorkrijgen dat ‘als ik op die knop duw, dan ga ik bewegen’ en ‘als ik los laat stop ik’. Dit is zo lijfelijk. Feitelijk is dit het ultieme actie-reactie materiaal. Het Akka- plateau vormt een mooie voorloper van bijvoorbeeld een elektrische rolstoel of een loopwagen, maar ook voor communicatieapparatuur en spelmateriaal. Als je niet zelf beweegt, kun je afstanden moeilijk inschatten. Als kinderen geboren worden, zien ze maar zo’n 30 cm. Maar die kijkafstand wordt steeds groter en dan gaan ze zich ook verplaatsen in de ruimte. Ze gaan dan letterlijk meten. Ik kan daar met mijn arm wel of niet bij. Een kind leert meten in het hoofd met een eigen lijf. Zeker kinderen met een beperking zouden dit ook moeten ervaren. Immers, zij hebben vaak nog meer ervaring nodig om dingen te laten beklijven. En tot slot nog dit. Veel ouders zijn bang dat als je hulpmiddelen gaat aanbieden een kind nooit meer uit zichzelf gaat kruipen of lopen. Dat is dus niet zo. Juist als kinderen doorkrijgen dat verplaatsen leuk is, worden zij alleen maar gestimuleerd om zelf te gaan bewegen!  • COLUMN IEDER KIND OP ONTDEKKINGSREIS S a n d r a T i t u l a e r - k i n d e r r e v a li d a t i e a r t s 67