VeineMAGAZINE 05

Peter kwam in contact met Action door zijn judoleraar bij de karateclub K.V.C. Peek in Capelle aan den IJssel, Peet Peek, een gepensioneerd politieagent die de judolessen in het Action jeugdsportkamp verzorgde. Na zijn eerste kamp was hij zo enthousiast, dat hij nu tien jaar later nog steeds meegaat. “Ik ging eerst mee als voetbaltrainer en later ben ik ook gaan helpen met de verzorging van de deelnemers”. Een aantal van de instructeurs zit zelf ook in een rolstoel. Per sport zijn er meestal twee vaste instructeurs die vaak al jaren als vrijwilliger meegaan en deze worden weer geholpen door nieuwe vrijwilligers en leerlingen van het CIOS (red: Centraal Instituut Opleiding Sportleiders). WAAROM EEN SPORTKAMP? De doelstelling van Action is enerzijds het bieden van een hele leuke vakantieweek. Anderzijds vinden de organisatoren het heel belangrijk dat de jongeren kennismaken met verschillende sporten en hun grenzen leren kennen. Je zou denken dat dit ook in de thuissituatie kan, maar juist doordat de kinderen in het kamp zonder hun ouders zijn, geeft het hen extra motivatie. Voor alle kinderen, ongeacht hun fysieke beperking, is het lekker om even uit hun dagelijkse omgeving te zijn. Er wordt voor elke deelnemer iets passends gezocht zodat iedereen kan deelnemen. Hockeyers bijvoorbeeld kunnen soms hun stick niet zelf vasthouden maar dan wordt er een T-stick bevestigd aan hun rolstoel. Peter is vooral zo gemotiveerd omdat hij het mooi vindt om de kinderen te zien genieten. De blije koppies geven hem zoveel terug voor de tijd die hij in het kamp steekt, daar kan niets tegenop. “Aan het eind van de week sta je geregeld te slikken want met veel kinderen bouw je echt een band op, ook omdat je hen vaak meerdere kampen achterelkaar ziet.” Soms gaan de kinderen die hij al langer kent lichamelijk vooruit maar het komt natuurlijk net zo vaak voor dat hij hen juist achteruit ziet gaan. Daar heeft hij het moeilijk mee. “Je moet er als vrijwilliger goed op letten dat je de kinderen juist niet te veel betuttelt. Niet iedereen heeft het in zich om dit op een goede manier op te pakken Peter heeft als begeleider vooral geleerd dat het belangrijk is de kinderen niet zielig te vinden en dat je hen als gelijken moet behandelen. 86 VEINE VAKANTIE