VeineMAGAZINE 07

SOMS KRIJG IK HET GEWOON NIET VOOR ELKAAR… (ZUCHT) N i c o l e K i e n - a d v o c a a t Nicole Kien is één van de topadvocaten in de gezondheidszorg en staat aan de basis van de succesvolle ontwikkeling van LS&H Lawyers. Meer informatie: www.lshlawyers.nl SOMS ZIT HET TEGEN. OOK ALS ADVOCAAT IN DE ZORG. ZO TRAD IK ONLANGS OP NAMENS EEN PATIËNTE DIE IN EEN INSTELLING ZIT. DAAR WERD GEWEIGERD HAAR ZORGPLAN ZO AAN TE PASSEN ZOALS ZIJ DAT WILDE. DE INSTELLING VOND HET ZORGPLAN GOED, MAAR DE PATIËNTE MEENDE DAT VEEL BELANGRIJKE INFORMATIE ONTBRAK. Zo ontbrak daar bijvoorbeeld in dat aan deze patiënte maar heel zacht een rechterhand mag worden gegeven omdat ze anders heel veel pijn heeft. Bij nieuwe medewerkers pakte dat altijd heel vervelend uit. Die gaven mijn cliënte een ferme rechterhand. Mijn cliënte had vervolgens urenlang ernstige pijn. Ook ontbrak in datzelfde plan een goede omschrijving hoe bepaalde kledingstukken moeten worden aan- en uitgedaan. Ook dat, vooral weer bij nieuwe medewerkers, was een groot probleem. Zij deden dat zo onhandig dat mijn cliënte urenlang pijn had. Bij de rechter heb ik voor deze patiënte gevraagd om een gebod aan de instelling op te leggen om het betreffende zorgplan aan te passen om daarmee die risicovolle situaties die veel pijn veroorzaken te voorkomen. De rechter vond de situatie niet nijpend en niet spoedeisend genoeg om dat in een kort geding toe te wijzen. Het verzoek tot aanpassing legde ik ook aan de bevoegde autoriteiten voor. Ook die vonden de situatie niet urgent genoeg om de instelling te gebieden het zorgplan aan te passen. Het enige dat we nu dus kunnen doen is afwachten wat de klachtencommissie daar na een paar maanden van gaat vinden. U zult begrijpen dat ik dit niet alleen onbegrijpelijk maar ook ontzettend gênant vind. Hoe kan ik mijn cliënte nu uitleggen dat ze onnodige pijn nog maar een paar maanden moet ondergaan omdat haar situatie niet ernstig genoeg gevonden wordt? Misschien biedt de regelgeving niet de mogelijkheid om de instelling te dwingen dat zorgplan aan te passen, maar we kunnen toch niet toestaan dat mensen gewoon maar onnodig pijn lijden? Ik weet zeker dat als ik doorprocedeer, ik echt wel ergens gelijk ga krijgen, maar het lijkt me ongewenst dat ik drie rechtszaken moet voeren voor zoiets eenvoudigs. Bijna iedereen die dit leest kan zich wel indenken dat we dit toch veel eenvoudiger en sneller moeten kunnen corrigeren. Ook voor mij, als juridisch professional in de zorg, geldt dus dat ik wel eens nagelbijtend moet vertellen dat ik iets niet voor elkaar kan krijgen binnen een aanvaardbaar budget en tijdsbestek. Het zal u misschien bekend voorkomen. Dat gevoel van onmacht om een logge machine op een redelijke manier in beweging te krijgen. En toch moeten we het blijven proberen. Want als we het systeem niet onder druk blijven zetten, denkt iedereen dat het altijd oké is. En het voorbeeld wat ik vandaag heb beschreven, laat zien dat het systeem níet altijd oké is. Dus, ook al krijg ik het vandaag niet voor elkaar op deze manier, dan ga ik het morgen toch gewoon weer op een andere wijze proberen. Waarvan akte! • COLUMN 73