VeineMAGAZINE 37

Lex! Hiep, hiep, hoera voor Nederland! Klopt, maar ik heb er weer één hoor, eentje waarvan je al weet zodra de brief op de mat valt, daar gaan we weer... zucht... De gehandicaptenparkeerkaart mag verlengd worden. Fijn, ik maak gauw een afspraak bij de gemeente en vraag voor de zekerheid nog even wat ik allemaal mee moet nemen. De mevrouw aan de telefoon weet het niet zeker, dus ik neem géén risico en maak een afspraak op de woensdagmiddag zodat de betreffende “gehandicapte” mee kan! Dus met Rik, zijn (en mijn) paspoort, twee nieuwe pasfoto’s en een bankpas op naar de gemeente. We komen een heel eind. Even krijg ik hoop, zou dit nu zomaar in één keer...? NEE dus. Bij de laatste handeling wordt de manager erbij gehaald. “Eh... nou... eh... Dit moet eerst terug naar het stadhuis voor een beoordeling, mevrouw.” Precies! Een week later viel de volgende brief op de mat: herkeuring nodig. Kind eerder van school gehaald en op naar de controle-arts van de GGD. De arts was verbaasd en vroeg wat we eigenlijk kwamen doen. Het leek hem een duidelijk verhaal! Tja, ons ook. Bij de vraag of onze zoon medicijnen gebruikt en ik antwoordde: “Jazeker, maar gelukkig is hij pas tien, dus heb ik zijn rijbewijs nog even afgepakt...”, moest de arts ook lachen en verontschuldigde hij zich voor deze situatie. Hij begreep ook niet waarom het op deze manier moet gaan in Nederland. Uiteindelijk mag ik nu de felbegeerde kaart wel weer gaan ophalen. Ik weet bijna wel zeker dat we over vijf jaar hetzelfde pad weer gaan bewandelen maar hey, Nederland mag dan wel regeltjes hebben, het kán wel geregeld worden! Dus vandaar nog eenmaal: hieperdepiep hoera voor Nederland, ons regeltjesland! Liesje, Koningsdag is toch al geweest?! Is het weer zover? Vertel... Oooooh, je was er bijna! Haha, ik zie het al voor me, Rik achter het stuur! En zo is het maar net ! X 39 (P)APPTALK