VeineMAGAZINE 37

COLUMN WE HEBBEN AL EEN PAAR COLUMNS GESCHREVEN OVER ZITTEN, KINDEREN EN JONGEREN VERANTWOORD EN GOED LATEN ZITTEN; DAT IS ONS VAK. HOE COMPLEX OOK, HET LUKT ALTIJD. ALS DIT EENMAAL GELUKT IS, BOUWEN WE DE ZITVOORZIENING KEURIG GECERTIFICEERD OP BIJVOORBEELD EEN ROLSTOEL, SCHOMMEL ENZOVOORT.    Vaak gaat dit goed maar bij de keuze van de rolstoel gaat het vaak mis. We hebben in Nederland een systeem gemaakt waar we uitgaan van producten. We kiezen vooraf een paar producten en daarmee moet u het maar doen. Vaak lukt dat maar lang niet altijd. De boosdoener is mijns inziens het systeem van Europese aanbestedingen in de hulpmiddelen sector. Gemeenten laten diverse partijen prijsopgaves doen, waarbij de prijs vaak het zwaarst weegt. Gemiddelde prijzen waarvoor ze gedurende meerdere jaren hulpmiddelen moeten leveren. De klant die anders wil of nodig heeft dan het standaardmodel kost de dealer geld. Op deze manier legt de gemeente alle financiële risico’s bij de dealer neer. Een achterhaald en oneerlijk model met veel perverse prikkels waarbij het veelal niet meer gaat over het probleem maar over het systeem. Ik kan hier tientallen schrijnende voorbeelden van geven maar de kern van het probleem is het systeem van Europees aanbesteden, een model waarbij je als leverancier van hulpmiddelen beoordeeld wordt op wat je belooft in de toekomst te gaan doen met een zware weging op prijs. Heb je er een bende van gemaakt, maar beloof je beter te doen en de prijs is laag dan mag je zonder problemen weer een paar jaar verder. Door de jaren heen is het mens- denken geheel vervangen door systematisch uitvoeren, waarbij het verdienmodel de boventoon voert. Het vervelende is dat juist de mensen die het meest afhankelijk zijn van hun hulpmiddel geen keuze hebben.  Betekenisvol ondernemen. Kan het anders? Jawel, niet makkelijk maar laten we eens teruggaan naar de basis. Iemand die een rolstoel krijgt, wil eigenlijk helemaal geen rolstoel, diegene wil van A naar B. Iemand die een zitorthese nodig heeft, wil helemaal niet zo’n ding, diegene wil gewoon zitten. Dit zou het vertrekpunt moeten zijn. En dan zijn er de uitgangspunten van de Wmo; keuzevrijheid, participatie, meedenken… op zich prima uitgangspunten. Het gekke is dat niemand (ook leveranciers) het systeem van Europees aanbesteden nog langer wil maar toch gaan we er allemaal maar mee door! De lokale overheid (gemeenten) denkt dat we hier geld mee besparen. Onzin. Niet investeren in een goed hulpmiddel kost alleen maar geld. Innovatie staat stil en de gebruiker wordt er echt niet beter van en dat kost de maatschappij uiteindelijk veel meer geld. Wat mij betreft zou iedereen die professioneel betrokken is bij het leveren van een hulpmiddel hetzelfde moeten denken: we willen gewoon mensen blij maken, daar draait het om, betekenisvol bezig zijn! • Arie van Tienhoven is sociaal ondernemer en eigenaar van het bedrijf Ortho Innovatief. Zijn uitspraak “Bij mij gaat het om mensen, mensen en mensen” is illustratief voor de wijze waarop Arie en zijn collega’s werken. Vragen of opmerkingen? Mail naar: a.tienhoven@ ortho-innovatief of m.huisman@ortho-innovatief.nl A r i e v a n T i e n h o v e n - o n d e r n e m e r ZITTEN, ROLSTOELEN EN AANBESTEDINGEN  77