VeineMAGAZINE 37

Zij kan me zo’n licht, zorgeloos en blij gevoel geven. Dat juist dit meisje, dat inmiddels de puberleeftijd heeft en waarover we ons zo’n zorgen hebben gemaakt (en oké, nu nog: soms om nieuwe dingen, soms om zaken die blijven) zo’n vrolijkheid kan oproepen, vind ik bijzonder. Haar babytijd in het ziekenhuis weet ik nog als de dag van gisteren. Haar samengebalde vuistjes, de open buikwond, de voorspellingen, de slopende onzekerheid. Nu, ruim twaalf jaar later, revalideert en oefent ze nog steeds. De aanpassingen en hulpmiddelen zullen blijven, maar wat weet zij het leven te leven! Iedere dag maakt zij een dansje, op de grond of in de rolstoel, headbangend en al A . Iedere dag doet zij de muziek aan en tovert ze met haar glitterbal de kamer om tot discotheek. Iedere dag is zij muzikant en dj tegelijk. En even voor de duidelijkheid: altijd in haar eentje, hè. Zij bevestigt de tegeltjeswijsheden: • Geluk zit in kleine dingen. • Het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen. Zo blij als zij kan zijn als ze na het weekend haar juf weer ziet, het eitje op zondag, een T-shirt in haar lievelingskleur, of hoe mooi rood een tomaat is… Ik zal jullie niet al te vaak overstelpen met dit soort zoete teksten en het zal ook weleens anders voelen, maar vandaag, vandaag moest het eruit. Zij geeft kleur aan ons leven. Zij is ons blije ei, ons lichtje in de nacht. Zij weerkaatst haar lichtheid af op mij. Zij is mijn eigen stralende discobal. • 79 COLUMN VAN ANNE