VeineMAGAZINE 10

Nicole Kien is één van de topadvocaten in de gezondheidszorg en staat aan de basis van de succesvolle ontwikkeling van LS&H Lawyers. Meer informatie: www.lshlawyers.nl AFGELOPEN MAAND HEB IK VOOR MIJN WERK DE STAD KIEV IN OEKRAÏNE BEZOCHT. EN MOCHT U DAT NIET WETEN, OEKRAÏNE IS HET GROOTSTE LAND IN EUROPA. IN STEDEN ZOALS KIEV TREFT U NOG DE OUD-EUROPESE SFEER, MAAR DAN WEL MET AZIATISCHE/RUSSISCHE INVLOEDEN. GENIETEN DUS, VOORAL BIJ HET ETEN. Sinds de oorlog met Rusland vanwege de Krim en de opstand van de rebellen in Lugansk en Donetzk, gaat een aanzienlijk deel van het nationaal budget in Oekraïne naar de financiering van hun defensie. Daardoor blijft er minder over voor andere nationale uitgaven. En dat zie je als je in het land rondkijkt. De stand van de gezondheidszorg is er zeker niet zoals bij ons in Nederland. Met een beetje rondvragen blijkt dat mensen in Oekraïne het niet eens in hun systeem hebben om naar een huisarts te gaan. Ze gaan sneller naar de apotheek om zich te laten adviseren bij een probleem, waarvoor ze dan medicatie kopen, dan dat ze naar de huisarts gaan. Zelfs initiatieven waarmee de huisarts de patient nagenoeg niets kostte, leverden geen verbetering in de gang naar de huisarts op. Een consequentie van onder meer het feit dat mensen haast niet naar de dokter gaan (in combinatie met de oorlog en drankgebruik) is dat de gemiddelde levensverwachting van een man in Oekraïne nog geen 65 is. Daar schrok ik van en het zorgde er voor dat ik weer even met twee benen op de vloer kwam te staan. Wist u dat Oekraïne, Kiev, nog minder ver weg van Nederland is dan Zuid-Spanje? En toch is er zo’n groot verschil in het niveau van de gezondheidszorg. En heel eerlijk, er zijn toch nog wel meer Europese landen te noemen waarin de gezondheidszorg lang niet zo goed van kwaliteit is als in Nederland? Het zette me aan het denken. Met alle voorzieningen die wij in Nederland hebben, zijn wij vaak nog niet tevreden. En ook ik, ik geef het toe, vind het nog steeds jammer als ik niet het nieuwste van het nieuwste hulpmiddel of geneesmiddel krijg dat op de markt beschikbaar is. Maar door iets van ons calvinisme houden we een niveau van zorg in onze gezondheidszorg in Nederland waar we best wel trots op mogen zijn. Ofwel door steeds af te vragen hoeveel we eigenlijk met dat nieuwste van het nieuwste winnen. En als dat te weinig is,concluderen we dat we het gewoon niet collectief betalen. Dus voor de volgende keer dat ik een lange neus trek als ik het nieuwste van het nieuwste niet krijg, en meteen naga of ik een kans maak om het bij de rechter wel af te dwingen (ik kan het als advocaat natuurlijk niet laten), ga ik ook weer even denken of ik het nou echt nodig heb en wat ik nu echt mis als ik het niet kan gebruiken. Het reisje naar Kiev heeft mij ten minste opgeleverd dat ik kan waarderen wat wij in Nederland allemaal wel beschikbaar hebben. Ik kan mij voorstellen dat we daar allemaal zo nu en dan even aan herinnerd moeten worden. Met respect overigens voor diegenen die ook in Nederland soms hulp nodig hebben om datgene te krijgen waar ze ernstig behoefte aan hebben. Die moeten we met z’n allen eenvoudigweg helpen. • COLUMN MET BEIDE BENEN OP DE VLOER? N I C O L E K I E N - a d v o c a a t 11