VeineMAGAZINE 10

MOEDERS MET PUBERS HERKENNEN HET WEL. AF EN TOE KUN JE JE EIGEN KROOST WEL ACHTER HET BEHANG PLAKKEN. EEN WIJZE VRIENDIN ZEI MIJ LAATST DAT DIT ALLEMAAL EEN FUNCTIE HEEFT. “CHRIS, PUBERS ZIJN ZO STRONTVERVELEND OMDAT ALS ZE DAN HET HUIS UITGAAN, JIJ ALS MOEDER ALLEEN MAAR OPGELUCHT BENT. ALS ZE ALTIJD MAAR LIEF EN GEZELLIG BLIJVEN, KUN JE ZE NOOIT LOSLATEN”. Ik glimlach en mijn gedachten dwalen af naar mijn tweede puberkind. Mijn meervoudig beperkte dochter die nooit vervelend is en nog elke dag zo afhankelijk. Dat handige mechanisme dat ik ze zat zou zijn, gaat niet werken voor haar. Ik krijg eigenlijk buikpijn bij de gedachte dat ik haar ooit los moet laten. Toch zijn we als ouders daar al jaren over bezig. Vanaf haar geboorte vragen we ons al af wie er voor haar gaat zorgen als ons iets overkomt. Of ze ooit het huis uitgaat en op welke leeftijd. Thuis roepen wij stoer dat we vinden dat ook zij rond haar twintigste ergens anders zou moeten gaan wonen. Ik wil niet met 70 jaar nog ploeteren en achter een rolstoel lopen, die ik dan gebruik als rollator. Nee, ik zie wel een empty nest voor me waarbij wij samen ook nog een aantal jaren lekker gaan genieten van het leven. En als je dat laatste wil realiseren, moet je nu al aan de slag. Tenminste, als je ook nog wil dat je kind in een huis komt dat naar je zin is. Want een klein onderzoekje in de wijde omgeving levert al snel op dat ik mijn kwetsbare meisje die zoveel zorg en begeleiding nodig heeft, nooit in één van de mogelijke woonhuizen wil hebben. Te weinig bemanning, te weinig expertise en teveel een cleane zorgomgeving. En dus hebben we een groepje ouders geformeerd die hetzelfde denken. En zoals vele ouders in Nederland pakken we het zelf op. We  realiseren een kleinschalig woonproject, een platte organisatie die niet teveel kost. Als we met een groep bij elkaar komen en onze wensen op papier zetten, voelt dat goed. Je krijgt energie van elkaar. Je krijgt al energie van de gedachte dat het allemaal wel goed komt. En terwijl ik zo met de toekomst bezig ben, zou ik stiekem de tijd wel willen bevriezen. Heerlijk, dat drukke gezin met die kinderen die je soms achter het behang wil plakken. Als alles nou eens tien jaar stil kan blijven staan, hoe cool zou dat zijn?  • THERAPIE 41 COLUMN DE TIJD BEVRIEZEN C H R I S - m o e d e r