VeineMAGAZINE 11

Nicole Kien is één van de topadvocaten in de gezondheidszorg en staat aan de basis van de succesvolle ontwikkeling van LS&H Lawyers. Meer informatie: www.lshlawyers.nl AFGELOPEN WEKEN HEB IK VOOR MIJN WERK WEER VEEL GEREISD. VERRE VLUCHTEN EN VEEL TIJD IN HOTELS. TUSSEN DE BESPREKINGEN DOOR HEB IK VAAK WEL WAT TIJD OM NA TE DENKEN OF OM, ZOALS NU IN HET VLIEGTUIG, EEN COLUMN TE SCHRIJVEN. HET LEUKE DAARVAN IS DAT JE, DOORDAT JE UIT JE GEWONE OMGEVING BENT, TOCH WAT MEER AFSTAND KUNT HEBBEN TOT DE ZAKEN WAAR JE ANDERS DAGELIJKS IN ZIT. Dus had ik voor deze column wel vier onderwerpen, maar er is er één die ik toch het aardigst vind om iets over te schrijven. In ons zorgstelsel is het solidariteitsbeginsel een heel belangrijk principe. Simpel gezegd, wij zorgen er voor dat iedereen, jong en oud, arm en rijk, betaalbare toegang heeft tot de zorg die hij of zij nodig heeft. Wij brengen de kosten daarvoor gezamenlijk op. Wij zijn solidair met elkaar. In ieder geval in de basisverzekering. Klinkt goed toch? In één van de zaken die afgelopen weken op mijn bureau lagen, gaat het om een patiëntengroep die bij het afsluiten van een aanvullende verzekering bij zorgverzekeraar x eigenlijk heel erg gediscrimineerd wordt. Het komt erop neer dat alle verzekerden van deze verzekeraar die zorg nodig hebben die buiten het verzekerde pakket valt (in de basisverzekering) toch nog die zorgkosten tot een bepaald maximum vergoed krijgen als die patiënt een aanvullende polis heeft afgesloten. Dat klinkt goed. Alleen is er één bepaalde patiëntengroep, althans bij deze ene bepaalde ziekte, die wordt uitgesloten van die vergoeding of waarvan patiënten met die aandoening zelfs voor het aangaan van deze aanvullende verzekering worden geweigerd. De zorgverzekeraar zegt niet gehouden te zijn om in de aanvullende verzekering iedereen gelijk te behandelen of iedereen een polis aan te bieden. De wet die hierop van toepassing is, kwalificeert dat naar mijn mening toch als een verboden onderscheid. Anders gezegd: gelijke gevallen worden hier, zonder rechtvaardigingsgrond, niet gelijk behandeld. Ik zie niet in waarom iemand met kanker iets wel vergoed kan krijgen en iemand met diabetes niet of vice versa. Dat valt toch niet te rechtvaardigen? In deze zaak ga ik mij er natuurlijk voor inspannen dat iedereen wel degelijk gelijk wordt behandeld en dat het niet afhankelijk is van je specifieke ziekte of je wel of geen zorgkosten vergoed kan krijgen. Als we dat in Nederland gaan doen, gaan we wel heel erg de verkeerde kant op denk ik. Dan zou het bijvoorbeeld zo zijn dat als ik aan astma lijd, ik in verzekeringsregime A val en als ik diabetes heb in verzekeringsregime B. Dat lijkt me niet helemaal de bedoeling. Het is belangrijk dat we allemaal alert blijven op dit soort zaken. Want als we niet heel kritisch blijven, dan kan er allerlei scheefgroei ontstaan. En in de zaak die ik mag behandelen, is de patiëntenorganisatie gelukkig heel erg alert. Maar als patiënt moet je in je eentje vaak maar zien hoe je een en ander gecorrigeerd krijgt, toch? • COLUMN GELIJKHEID? N I C O L E K I E N - a d v o c a a t 13