VeineMAGAZINE 12

“WIL JE NOG EVEN EEN KAARTJE KIEZEN?”, WORDT ER GLIMLACHEND AAN MIJ GEVRAAGD. IK KAN GEEN NEE ZEGGEN, MAAR IK ZOU HET WEL WILLEN. IK BEN NIET ZO VAN DE TAROTKAARTEN. WAAROM WEET IK EIGENLIJK NIET. Omdat ik te nuchter ben en er niet in geloof? Nee, dat is het eigenlijk niet. Ik ben er juist van overtuigd dat er meer is tussen hemel en aarde, maar ik wíl het niet weten. Angst dus. Bang dat zo’n kaartje iets zegt waar ik ook nog iets mee moet doen. “Ja hoor, dat is goed”, hoor ik mijzelf zeggen. Ik kies ‘een groene’ uit een bak met wel 500 gekleurde stroken papier. Dat is wel een paar avonden werk geweest om die te knippen, denk ik terwijl ik wacht op het vonnis. Op mijn kaartje staat ‘balans’. Nou, daar kun je natuurlijk alles bij bedenken, maar dat is niet nodig. De lieve dame legt mij uit wat dit kaartje juist op dit moment betekent. Ze vertelt mij dat ik veel energie geef aan anderen. Niet gek, denk ik. Hoe kan het anders als je een man hebt, drie kinderen, een hond, een fulltime baan en vrijwilligerswerk. Tja, energie geven aan anderen, natuurlijk doe ik dat. Maar dit kaartje heeft meer in petto. De balans staat voor de energie die ik geef en de energie die ik neem. Mmm, oké, ik moet dus nu uitleggen dat ik ook heel veel leuke dingen voor mijzelf doe en daarmee echt wel voldoende oplaad. Een verhaal wat ik regelmatig opdreun omdat mijn vriendinnen zich ook altijd zorgen maken. Ik ga regelmatig sporten, zie koken als een hobby, ik ga ontzettend veel op vakantie en ik ga regelmatig naar de sauna. Een avondje lekker tv kijken? Nee, dat doe ik nooit. Ik werk graag ’s avonds en die flat screen is nou eenmaal niet mijn ding. Maar je hoort dan toch wel iets en ik doe genoeg andere dingen voor mijzelf en zo overtuig ik mijn vriendinnen altijd om hen maar te laten weten dat ik nooit overspannen zal zijn. Zonder problemen overtuig ik ook de tarotkaartlezer. Maar in de auto naar huis kan ik het kaartje niet vergeten. Dit was toch een boodschap van boven en dat mag je eigenlijk niet zomaar negeren. En mijn verklaring ‘ik doe meer dan voldoende voor mijzelf’ is misschien ook wel wat gejokt. Want de laatste maanden merk ik dat ik juist niet overal meer aan toekom. Juist de meest simpele dingen schieten er vaak bij in. Een maaltijd (die ik dan wel bij-eet met wat snacks), mijn wenkbrauwen epileren, dat ene boek per jaar, samen met manlief regelmatig een hapje gaan eten, vriendinnen bellen, mijn nagels lakken, foto’s maken van de familie, een zonnebankje nemen enzovoort. Ik ben binnen een half uur thuis. Maar dat half uur is lang genoeg om te bedenken dat ik die kaart niet zo maar moet negeren. Misschien wat vaker nee roepen en tijd voor mezelf nemen? Eens kijken of dat gaat lukken • THERAPIE 29 COLUMN KAARTJE KIEZEN? C H R I S - m o e d e r