VeineMAGAZINE 12

IN DEZE PERIODE HOOR JE HET REGELMATIG OM JE HEEN. “HEBBEN JULLIE AL PLANNEN VOOR DE ZOMERVAKANTIE? OF WAAR GA JE DIT JAAR NAARTOE?”… NIKS LEUKERS DAN PLANNEN MAKEN VOOR DE VAKANTIE. MAAR DE LOL GAAT ER AL SNEL AF ALS JE SPECIFIEKE WENSEN EN OF EISEN HEBT VOOR DE PLEK WAAR JE HEEN GAAT OMDAT JE EEN KIND MET EEN BEPERKING HEBT. Ik adviseer ouders vooral om al heel vroeg na te denken over de vakantie. Zodat je ook op tijd gericht kunt gaan zoeken, want er zijn best wel veel mogelijkheden, maar het vergt wel veel speurwerk op het internet. Ik ging zelf onlangs met twaalf vriendinnen op vakantie waarvan één vriendin afhankelijk is van een elektrische rolstoel. De zoektocht zat ‘m er vooral in dat we met elkaar in één groot huis wilden verblijven, immers dat was wel het leukst als je met elkaar bent. Ik vond al snel aangepaste huizen voor zes personen en dan zouden we er natuurlijk twee kunnen huren, maar dat vond ik niet leuk. Verder zoeken leverde wel aangepaste grote huizen op, maar dan bleek het zwembad weer niet toegankelijk voor een rolstoel. En ga zo maar door. Het is gelukt, maar als ik niet op tijd begonnen was, had ik het niet meer voor elkaar gekregen. Op tijd beginnen is dus sowieso verstandig. Maar daaraan gaat eigenlijk nog de discussie vooraf of je jouw kind (met beperking) wel een plezier doet met een vakantie. Ik hoor regelmatig ouders die mij vertellen dat alleen al het slapen in een vreemde omgeving zoveel problemen oplevert, dus plannen maken kan een stuk ingewikkelder zijn als je een kind met beperkingen hebt. Want als een kind steeds overstuur is, voor wie is het dan nog leuk? Ik adviseer ouders dan na te denken of een kind niet veel beter af is op het voor hem of haar bekende logeeradres. En als dat zo is, voel je dan vooral niet schuldig dat je ervoor kiest om zonder je kind met beperking op vakantie te gaan. Natuurlijk is elk kind verschillend en is ook elk gezin verschillend. Het kan voor de broer(s) of zus(sen) ook belangrijk zijn om hen gedurende zo’n vakantie extra aandacht te geven. Bij andere gezinnen geeft het juist een boost om bij elkaar te zijn en doet het kind met een beperking het prima op reis. En als je dan met elkaar bepaald hebt in welke samenstelling je gaat en welk reisdoel je kiest, volgt een zoektocht naar het ideale plekje. In Veine wordt er regelmatig over geschreven. Ze zijn er en er komen er steeds meer. Sommigen zoeken het dicht bij huis, anderen trekken Europa in. Maar ik heb zelfs patiëntjes wiens ouders kiezen voor een aangepaste camper om door Amerika te trekken. Niet één ding is goed, alles is goed. Als het maar bij jouw kind en jouw gezin past! • COLUMN VAKANTIEKRIEBELS S A N D R A T I T U L A E R - k i n d e r r e v a li d a t i e a r t s 89