VeineMAGAZINE 37

19 RUBRIEK COLUMN IN VEEL BEDRIJVEN WORDT HET GEBRUIKT. DE PDAC-CYCLUS IS BEDOELD OM PROCESSEN CONTINU TE VERBETEREN EN JE ORGANISATIE SLIMMER TE MAKEN. TERWIJL IK ER OP MIJN WERK BIJ STILSTA, LIJKT HET THUIS WEL DEZELFDE PUZZEL. Want ontwikkeling stimuleren bij je kind, steeds een stapje verder komen, is bijna een strategisch denkproces. Werk je aan cognitie en communicatie of juist aan motoriek en bewegen? En welke stappen zet je om jouw kind die maximale kansen te bieden? Kansen die ook nog eens in jouw schema moeten passen. Soms simpelweg qua tijd, maar ook als het gaat om kosten. Daar waar de andere kinderen een vaste routing van groep een tot groep acht doorlopen, zie je dat met name voor niet-schoolgaande kinderen met een beperking zo’n traject heel ingewikkeld is. Natuurlijk stelt men op het kinderdagcentrum doelen op in een ondersteuningsplan, maar ook als ouder moet je zelf actief meedenken. Enerzijds lopen we er steeds tegenaan dat je niet op meerdere vlakken tegelijk kunt werken. Het wordt al snel teveel en dan komt er niets meer binnen bij je kind. Maar prioriteiten stellen is lastig. Natuurlijk weet ik dat ieder mens beweging nodig heeft en dat dit voor ons kind niet vanzelfsprekend is. Dus zullen we dat moeten inplannen door een juiste activiteit of therapie te zoeken. Anderzijds is ontwikkeling op het vlak van cognitie en communicatie voor ons als ouders veel aantrekkelijker. Immers, als het mogelijk wordt dat jouw kind op welke wijze dan ook dingen duidelijk kan maken, is dat heel veel waard. Zo dacht ik altijd en zo denk ik nog. Maar toen in het afgelopen jaar lichamelijke vergroeiingen tot pijn leidden, merkte ik dat haar lichamelijke welzijn meteen op de eerste plek kwam. Meer bewegen en gerichte motorische therapie werd op dat moment de inzet. En dan laat je al het andere even vallen. We zitten nu weer in een opwaartse spiraal. Ons meisje zit goed in haar vel en dus kunnen we zelf de routing opnieuw uitzetten. Nu er ook wat ruimte komt in onze agenda’s kunnen we mooi met haar aan de slag. Mede dankzij Veine ben ik goed op de hoogte van allerlei mogelijkheden, maar alsnog moeten we keuzes maken. Want nu laten simpelweg de financiën het niet toe om alles wat we willen aan te pakken. Immers, veel prachtige therapieën worden niet vergoed in Nederland. Opnieuw zitten we ’s avonds soms urenlang te ‘bomen’ waar we op in moeten zetten. Aan de slag gaan en stappen zetten, waarbij je steeds tussentijds kijkt of je nog steeds met de goede dingen bezig bent. En tot slot evalueren welke resultaten je hebt. Ofwel plan, do, act en check, het is thuis niet veel anders dan op mijn werk :-) • COLUMN PLAN, DO, ACT, CHECK-CYCLUS C H R I S - m o e d e r