VeineMAGAZINE 18

Hans is oprichter van het 30 jaar oude bedrijf Quattron, waar hij eigenlijk van alles maakte. Het begon als een soort knutselwerkplaats. Nadat hij al een tijdje bezig was, ontmoette hij via via iemand die werkte bij een revalidatiebedrijf in Den Haag. Zij zochten iemand die plexiglas werkbladen kon maken voor op rolstoelen. Natuurlijk kon dat bij Quattron. Als Hans de werkbladen dan ging afleveren, hoorde hij wel eens over problemen met een rugleuning of een zitting. Hans, geheel wars van enige medische kennis, maar redenerend vanuit een technische oplossende achtergrond opperde dan: “Als je het nou eens zo doet, of een beetje meer zo.” Dit vormde het begin van het bedrijf dat inmiddels al jarenlang ondersteuningsoplossingen maakt die bijdragen aan het zo lang mogelijk actief blijven van mensen met een mobiliteitsbeperking. “Onze filosofie is altijd geweest dat we op een technische manier, paramedische problemen willen oplossen. En dan niet met een soort van creatieve sessies, zelf dingen verzinnen. Nee, we luisteren vooral heel intensief naar de behandelaars. En naar de cliënten die iets nodig hebben. En dan kijken we of we daar wat voor kunnen maken.” Dennis kwam bij het bedrijf werken als tweede werknemer. “We begonnen toen met het maken van zitortheses. Het was een andere tijd. Iedereen werd in een orthese gezet, van jonge kinderen tot 100-jarigen. Je had een standaard transportrolstoel, of een volledig kantelbare rolstoel met orthese en andere toeters en bellen. Daartussen zat niks. We ontwikkelden toen een zitorthese die gewoon hetzelfde deed als alle andere ortheses die gemaakt werden, maar we verbeterden wel het productieproces. En door een ander proces konden we goedkoper en sneller werken. Daar was vraag naar. Want ortheses maken was duur en tijdrovend. Door de foutgevoeligheid werd het nog eens extra duur en kostte het nog meer tijd. Maar ook wij hadden er last van dat in de keten van fabriceren er al snel een kleine foutmarge zat. Als we gingen ‘tussenpassen’, moesten we vaak al het een en ander weer aanpassen. Dat idee dat je steeds moest aanpassen en zelfs als je ging afleveren niet zeker wist dat het oké was, dat vrat aan ons. Dat vonden we zo vervelend, dat wil je niet ook al was dat geaccepteerd. Het stuitte ons bovendien tegen de borst dat iemand die 98 was en die het liefst een beetje krom wilde zijn, ook nog ‘gestuurd’ moest worden in een orthese om maar recht te zitten. Maar dat deed iedereen nou eenmaal zo. De ligortheses die we nu maken, zijn net als de producten waarmee we zijn begonnen, in de praktijk ontstaan.” Dennis vervolgt: “Ik moest bij een jonge vrouw langskomen, waar we al een orthese van schuim voor hadden gemaakt die niet optimaal functioneerde. Zij was heel spastisch en extreem gevoelig voor doorliggen (decubitus). De betrokken ergotherapeut wilde het probleem oplossen en organiseerde een brainstormmeeting aan het bed van de cliënt met haar revalidatiearts, fysiotherapeut, ergotherapeut, begeleiders, familie en met ons als fabrikant. Het probleem was duidelijk, maar wat zijn jullie eisen, vroegen wij. Wat verlangen jullie van de orthese? Toen was er één aanwezige die zei: “De orthese zou eigenlijk mee moeten kunnen bewegen met haar onrust, met haar spasme”. Met een blok schuim is dat een kansloze exercitie, dacht ik. Wat ik toen ter plekke heb gedaan is de losse hoes van de orthese volstorten met polystyreen bolletjes. Die had ik toevallig voor een andere klus voor die dag al bij me. Vanaf het moment dat deze vrouw contact had met die orthese zag je haar ontspannen. Echt direct. Super, dat was zo bijzonder. Toen we een paar weken later op de beurs stonden, kwamen de aanwezige ergotherapeut en revalidatiearts naar ons toe met de boodschap: “Jullie moeten daar iets mee. Jullie idee werkt zo goed, dat moet bij meer mensen kunnen werken. "Dat kwam op een moment dat we helemaal ‘klaar’ waren met de manier waarop we tot dan toe de ortheses van schuim maakten. We besloten om met de ‘schuimorthesen’ te stoppen en hadden binnen een zeer korte tijd het alternatief klaar wat we destijds nog ‘dynamische ligorthesen’ noemden. Als je het nu over een dynamische orthese hebt, betreft dat een heel ander product; instelbare ortheses. Standaardmodules die je elk moment aan een nieuwe situatie kunt aanpassen. We noemen onze ortheses nu weer gewoon statische ortheses. De juiste naam is een individueel op maat gemaakte partiële ligorthese.” De hulp van Quattron wordt nu vaak ingeroepen als andere oplossingen niet meer voldoen. Dennis: “Ik ben blij dat we op die manier een bijdrage leveren aan de individuele kwaliteit van leven; comfortabel en pijnvrij.”  • "Alles wat we maken, is in de praktijk ontstaan. Het is niet bedacht achter een tekentafel. Het is ontstaan door goed luisteren en kijken, door experimenteren en vooral ook door lef. We durfden het roer om te gooien!" 18 19 VEINE MOOIE MENSEN MOOIE MENSEN