VeineMAGAZINE 19

15 COLUMN C H R I S - m o e d e r HET BEGON ALLEMAAL GOED, DE DAG VAN HET VERTREK. IEDEREEN WAS COÖPERATIEF. ZELFS ZONDER HET TE VRAGEN, DAT IS ZELDZAAM, WAREN DE MEIDEN DE VAATWASSER AAN HET LEEGRUIMEN, DEDEN ZE DE LAATSTE BOODSCHAPPEN EN HIELPEN ZE MEE DE AUTO IN TE PAKKEN. IK HAD ALLE TIJD OM MIJN MEERVOUDIG BEPERKTE DOCHTER HAAR PAP VOOR HET ONTBIJT TE GEVEN. OOK ZIJ WAS VROLIJK. AT GELUKKIG GOED, OOK DAT IS WELEENS ANDERS! Nadat ik een paar happen had gegeven, begon ze op haar manier het gesprek. “Auto in, Frankrijk”, waarna ze op de wijs van Vader Jacob begon te zingen: “Lekkur sjiën, lekkur sjiën.” De tranen liepen over mijn wangen. Natuurlijk was het ontzettend knap dat ze alles weer begreep. Of beter gezegd, zoals onze orthopedagoog zegt: “Ze legt de juiste klikjes.” De spullen in de gang, de reuring in huis, papa die heen en weer loopt naar de auto betekent dat we op vakantie gaan. En inderdaad; we gaan altijd skiën in Frankrijk. Maar het lullige is dat zij niet mee mag… Mama heeft bedacht dat het beter is dat we jou een keer thuis laten tijdens de vakantie. Mama wil niet voor jou zorgen tijdens de vakantie. Mama vindt het zwaar worden om voor jou te zorgen. Mama wil eigenlijk zelf vakantie! We hebben inmiddels de perfecte plek voor haar. En na ruim zestien jaar sjouwen tijdens de vakanties, altijd maar zorgen, leek het zo’n goed idee om eens zonder haar te gaan. Natuurlijk zegt mijn ratio nog altijd dat dit heel goed is. Ik zag al op tegen het afscheidnemen, maar nu zij zo enthousiast zit te zingen, wordt het wel heel lastig. Als ik haar samen met mijn oudste dochter wegbreng naar het kinderdagcentrum, sta ik een potje te janken als we weglopen. Ik word getroost met de woorden: “Het is goed mam, ze gaan echt goed voor haar zorgen.” Natuurlijk is dat zo, verman ik mijzelf. Als we thuiskomen, is iedereen klaar voor vertrek. Met een steen in mijn maag, die meer weg heeft van een rots dan van een kiezel, stap ik in. Yes, het is vakantie! On y va!  • MET EEN STEEN IN MIJN MAAG OP REIS