VeineMAGAZINE 20

17 COLUMN C H R I S - m o e d e r ER ZIJN VAN DIE GEBEURTENISSEN DIE DE TIJD MARKEREN; OVERLIJDEN, GEBOORTE, SCHEIDING, VERHUIZEN ENZOVOORT. IK DENK DAT CORONA IN HETZELFDE RIJTJE BELANDT. Iedereen is betrokken. Omdat je eigen bedrijf failliet gaat, omdat je iemand verliest of simpelweg omdat je vooral heel bang bent. En dat laatste hebben we als ouders van kinderen met een beperking denk ik allemaal. We zijn bang dat onze kinderen besmet raken, weten niet welke invloed het virus op hen kan hebben. Voor ons liep de operatie van onze dochter naadloos over in een intelligente lockdown van ons hele land. Op het moment dat zij een kunstheup kreeg, werden de eerste borden in het ziekenhuis geplaatst, ‘wij geven geen handen, we ontvangen u met een glimlach!’ In Brabant stroomden de ic’s vol en wat ooit zo ver weg leek, kwam ineens heel dichtbij. Ik kon maar één ding denken; ‘OPLETTEN’. Ze lag alleen op een kamer en ik kreeg een bed naast haar. So far so good, maar met name het aantal mensen dat ‘even’ langskwam, deed mij beseffen dat ik zo snel mogelijk met haar naar huis moest. Want in één etmaal zag ik achttien mensen aan haar bed. Van een CliniClown tot een afdelingsarts, van de leerling-arts tot fysiotherapeut. Sommigen hielden zich aan de nieuwe regel, anderen staken gewoontegetrouw hun hand uit om zich voor te stellen. We hebben inmiddels voldoende ervaring en nog geen 24 uur na de operatie reden we in een ambulance naar huis. Er stond een extra bed klaar en we hadden voldoende medicijnen om een kudde koeien lam te leggen. De week erna mocht niemand binnenkomen en rook het hele huis naar Dettol. Onze zelfgekozen lockdown ging over in een intelligente lockdown voor iedereen. Anderhalve meter afstand wordt het nieuwe ‘normaal’. Scholen zijn dicht en zo ook het kinderdagcentrum van onze dochter. Normaal werk ik tien uur per dag, maar mijn taken zijn compleet veranderd. Voor ‘onze patiënt’ ben ik verpleegkundige, begeleider en fysiotherapeut ineen. Als strenge schooljuf zit ik boven op het huiswerk van de andere kinderen en afgelopen week heb ik met een kapperssetje van Bol.com het hele gezin geknipt. Het lukt allemaal. De ‘reset’ van ons leven is compleet. Terwijl ik zelf juist het contact met anderen heel erg mis, put ik energie uit het knusse ‘we doen het met elkaar’. Nooit eerder waren we zo hecht als nu. Maar de keerzijde is het gevoel dat je er alsmaar alleen voor staat. Ongetwijfeld markeren we deze periode in onze levenskalender en hebben we het later over ‘voor corona’ of ‘na corona’.  • HET NIEUWE ‘NORMAAL’