VeineMAGAZINE 21

COLUMN M A R T I N M E E U W I S S E N - e x p e r t h o u d i n g s m a n a g e m e n t OEFENINGEN OF SNIJDEN? DRIE MAANDEN GELEDEN WAS IK MET DE KLEINKINDEREN AAN HET VERSPRINGEN IN DE TUIN. HET BEGON VOORAL VOOR DE LOL, MAAR LATER WERDEN DE KLEINKINDEREN STEEDS FANATIEKER EN OPA WILDE VANZELFSPREKEND NIET ACHTERBLIJVEN. HET WAS GEZELLIG, MAAR OOK CONFRONTEREND. OPA SPRONG NIET VERDER DAN 1.20 METER EN WAS LAATSTE. ZELFS DE JONGSTE VAN NEGEN SPRONG NOG 10 CENTIMETER VERDER! Met weemoed dacht ik terug aan mijn jeugd waarin we veel aan verspringen deden. De weken erna ging ik fanatiek aan het trainen. Iets te fanatiek natuurlijk want twee weken later voelde ik een pijnscheut in mijn lies. Ik schrok, maar schonk er verder geen aandacht aan. De volgende dag probeerde ik de oefeningen weer op te pakken, maar dat lukte totaal niet. Veel pijn en een grote bult in de lies. Het was duidelijk een liesbreuk. Ik belde de huisarts en we besloten het even een weekje aan te zien. Ik ging dus voorzichtiger verder met oefenen en merkte dat mijn lies steeds gevoeliger en de uitstulping groter werd. Dus toch een afspraak om de huisarts er zelf na te laten kijken. Hij vertelde dat het een forse liesbreuk betrof en na overleg heb ik de beslissing genomen om toch nog niet te laten opereren, maar te proberen de uitstulping weg te masseren. Na wat telefoontjes met kennissen bleek dat bijna iedereen het idee had dat het zonder operatie echt nooit overgaat. Op één na, een oud-collega uit Duitsland, die mij vertelde over een aantal oefeningen om de spieren in het liesgebied te trainen. Dat wordt daar wel vaker gedaan. Voor mij was dat een interessante gedachte. Als ouders van kinderen met een beperking hebben jullie ongetwijfeld ervaring met dit soort situaties. Er zijn altijd meerdere wegen die naar Rome leiden. Soms is het lastig om keuzes te maken, het vergt gezond verstand en een goede afweging wat haalbaar is. Ik ben sinds twee weken intensief mijn nieuwe oefeningen tegen de liesbreuk aan het doen. Over drie maanden kan ik jullie vertellen of het gelukt is of niet. Misschien kan ik de training weer oppakken om nog één keer iets verder te kunnen springen dan mijn jongste kleinkind. Als er vragen zijn dan kun je die stellen op zorg@houdingsmanagement.nl . En natuurlijk: als iemand tips of aanwijzingen heeft, houd ik mij ook aanbevolen. • 13