VeineMAGAZINE 22

COLUMN 91 S A N D R A T I T U L A E R - k i n d e r r e v a l i d a t i e a r t s CORONAGEVOLGEN OP DIT MOMENT ZIE IK VEEL OUDERS MET KINDEREN OP DE POLI DIE AL LANGE TIJD NIET GEZIEN WORDEN. OMDAT ZE NIET NAAR FYSIOTHERAPIE GAAN, NIET NAAR HET KDC GAAN EN NIET IN DE ZIEKENHUIZEN KOMEN. KINDEREN DIE ALS GEVOLG VAN CORONA OP DEZE MANIER ACHTERSTAND OPLOPEN. IK ZIE OM MIJ HEEN DAT HET HEEL VERSCHILLEND IS. Er zijn plekken waar therapeuten nog steeds niet fysiek komen, andere plekken waar ze met mondkapjes en handschoenen wel aan het werk zijn en weer andere plekken waar alles gewoon ‘normaal’ verloopt. Ik zie kinderen waarbij de ontwikkeling stilstaat en ik adviseer ouders soms om een andere therapeut te zoeken. Of in ieder geval telefonisch advies in te winnen. Ik merk dat er veel misverstanden zijn. We hebben bij kinderen een gipscorrectie moeten doen omdat ze een tijd niet hebben geoefend en spalken niet hebben gedragen omdat ouders dachten dat niemand die spalken kon aanpassen. Maar dat was eigenlijk een foute gedachte, dat kon wel. Je ziet bij kinderen die bijvoorbeeld dagelijks moeten trainen in hun loopwagen dat het lopen niet meer lukt omdat ze het zolang niet hebben gedaan. Ik zie dat sommige kinderen ook wat zwaarder worden doordat ze beweging missen. Weer opstarten wordt dan nog moeilijker. Ik had bijvoorbeeld een kind op controle, nadat een eerdere afspraak van een paar maanden daarvoor was afgezegd. Het kind hing in een buggy toen ze aankwam en ik vroeg haar moeder of de rolstoel niet mee kon in de auto. Wat bleek… de rolstoel was te klein. Hij was al te klein in maart en toen hadden ze de afspraak afgezegd, dus ja, ze hadden geen nieuwe afspraak gemaakt. En het was inmiddels zes maanden later. Moeder was angstig voor corona en had geen actie ondernomen. Ook de leverancier van de rolstoel had dat niet gedaan. Wat ik daar erg aan vind, is dat dit natuurlijk heel slecht was voor de rug van het meisje. Ouders waren bovendien in de zomer nauwelijks naar buiten geweest omdat zitten in de buggy eigenlijk geen optie was. Maar de allermeeste zorgen maak ik mij om de kinderen en hun ouders die ik niet zie. Afspraken worden afgezegd en verplaatst, ik heb daar als arts niet direct zicht op, maar feit is dat bepaalde kinderen niet komen vanwege de angst voor corona. Mensen schuiven dingen misschien door naar het voorjaar. In augustus heb ik kinderen gezien die eigenlijk in maart gepland waren en waarvan ik dacht dat het toch echt handiger geweest zou zijn als ze meteen waren gekomen. Omdat bepaalde hulpmiddelen te klein of te krap zijn. Mijn advies is dan ook aan ouders om in ieder geval te informeren wat wel of niet kan. Ga er niet zomaar vanuit dat dingen niet kunnen. En zorg dat je gewoon contact hebt met een therapeut of een arts. Dat kan ook telefonisch en overleg dan wat wel kan. Heel veel firma’s willen gewoon aan huis komen en doen dat op een ‘coronaproof’ manier. Dan is de therapeut er misschien niet bij, maar die kan dan wel online meekijken!  •