VeineMAGAZINE 26

COLUMN 35 CliëntondersteuningPLUS is een onafhankelijk adviesbureau. Alle mensen die een Wlz-indicatie hebben, kunnen gratis hulp krijgen van één van hun cliëntondersteuners. Ook wanneer er (nog) geen indicatie WLZ is, kan CliëntondersteuningPLUS in veel gevallen ook gratis helpen.Het merendeel van de cliëntondersteuners is ook mantelzorgmakelaar. ANGELA SLAGTER - CliëntondersteuningPLUS Even tot hier... Het ochtendritueel is achter de rug; Jan wakker maken, broodje met beleg laten kiezen, drinken, wassen, aankleden en stimuleren om zoveel mogelijk zelf te doen. Rond kwart voor negen stapt Jan fris en fruitig op de bus om naar zijn dagbesteding te gaan. Ik heb net een overdracht naar zijn begeleiders gemaild en stort me op een drukke dag als cliëntondersteuner. Er wachten vele mails en een aantal cliënten die veel ondersteuning vragen. Ik ben net de eerste mail aan het beantwoorden als ik word gebeld door de dagbesteding. Of ik direct Jan wil ophalen, want hij heeft gespuugd. Slik, dat komt zoals altijd helemaal niet gelegen... even tot tien tellen en rustig ademen. Ik overleg met zijn vader of die mogelijkheden heeft vandaag om samen de opvang te delen, dat gaat helaas niet. Een app aan zijn begeleiders of er iemand ruimte heeft vandaag levert ook niets op. Ik ben dus de klos. Ik bel direct mijn afspraken voor de ochtend af en ga Jan ophalen. Hij zit met een spierwit gezicht rustig op de trap, een geliefd plekje op zijn dagbestedingslocatie. Hij kijkt mij aan en gaat zowaar direct staan om met mij mee te, hij voelt zich duidelijk niet lekker, die schat. Thuisgekomen gaat hij op de bank liggen. Na een half uur is hij er klaar mee. Typerend voor hem, eerst als een dood vogeltje echt ziek zijn en dan ineens is het over. Dan begint zijn vraag om hem te entertainen, even tv kijken, daarna filmpjes van hemzelf kijken op de computer, spelen op zijn keyboard. Iets wat hem steeds een minuut of tien boeit en dan begint het meestal weer van voren af aan. Het gevoel van geblokkeerd te worden in de dingen die ik wil doen en de zorg en aandacht die nu ad hoc geboden moeten worden, al 28 jaar lang, maakt het voor mij nog steeds dubbel. Terwijl ik weet dat ik het beste mijn blik even op oneindig moet zetten en hem prioriteit moet geven, komt er zo nu dan toch even een vervelend gevoel de hoek om kijken. Niet helemaal eerlijk naar Jan toe, maar het gebeurt toch. Het hoort bij kleine kinderen met al hun perikelen en vermindert als zij zelfstandiger worden. Voor kinderen met een beperking blijven onverwachte zaken altijd spelen. Bovendien is er altijd iets te regelen, op het gebied van medische zaken, aanpassingen, indicaties enzovoort. Je raakt eraan gewend dat je ongelofelijk veel geduld moet hebben en je leert accepteren dat je niet alles kan. En dat het soms heerlijk is als je lekker mag klagen over alles wat even tegenzit. Je weg vinden om evenwicht te bereiken is niet altijd makkelijk, maar met een aantal handvatten en een fijn netwerk om je heen is het zeker haalbaar. Als ik een ding heb geleerd de afgelopen jaren is het wel om flexibel te zijn. Deze worsteling en hoe verschillend mensen daarmee omgaan zie ik vaak terug in mijn werk als cliëntondersteuner. Een van zijn begeleidsters belt dat ze tussen twee en vier de zorg op zich wil nemen. Yes, onverwacht toch een beetje lucht vandaag. Ik besluit een aantal dringende boodschappen te gaan doen waardoor ik de volgende dag mijn werk kan inhalen. Hoe flexibel wil je het hebben! De dag vliegt voorbij en rond een uur of acht ’s avonds komt Jan naast me zitten op de bank en nestelt zich tegen mij aan. Wat heerlijk dat we zo samen genieten van elkaar. Het is alsof hij zegt, bedankt dat je er voor mij was vandaag. •