VeineMAGAZINE 28

78 79 VEINE Soms gebeuren er dingen in je leven waardoor het nadenken over later eerder komt dan je verwacht. Ook voor Annina en haar man begon het nadenken over ‘hoe moet het nou verder met Philip als wij er niet meer zijn’ al vroeger doordat in relatief korte tijd, het was 2014, een aantal dingen gebeurden. Annina: “We kwamen een man tegen die hetzelfde syndroom had als Philip, hij was al over de vijftig. Toen dachten we dat het verhaal dat wij in ons hoofd hadden, dat we Philip gaan overleven, misschien niet zo reëel was. Een tweede ding wat gebeurde was het neerhalen van de MH17. We waren net als iedereen geschokt door dit bericht, maar vooral ook omdat we een week later met de kinderen (zonder Philip) in diezelfde vlucht naar Maleisië zaten. Dat was nogal een eyeopener. En tot slot was er de documentaire ‘een plek voor Kees’ waarbij zijn moeder aangaf dat als zij dood zou gaan, Kees eerst zou moeten. Die afhankelijkheid wilden we niet.” EEN VISIE OP DE TOEKOMST Een vriendin van Annina werkte bij de Stichting OSANI (inmiddels bestaat deze niet meer). Deze stichting en de ideeën ervan waren uit Canada komen overwaaien en had als doelstelling ouders te helpen bij een visie op de toekomst van hun kind. Deze visie ging uit van goed wonen, dagbesteding en/of werken, sociale context en het financiële plan. Annina: “Wij begonnen met het uitwerken van deze pijlers. Daarin namen we ook het idee van mijn man om ooit ergens in Frankrijk te gaan wonen als we met pensioen zijn, mee. Maar met Philip zouden we dat nooit kunnen gaan doen, maar hoe mooi zou het zijn als we het gevoel van Frankrijk dichterbij konden halen.” Annina vervolgt: “We moesten een plek vinden waar we zelf heel gelukkig zouden worden en waar we Philip dichtbij zouden hebben. En daarbij dachten we aan ruimte, veel groen, buiten, moestuin, mensen ontvangen, mooie tuinen en ontmoetingen.” Annina vertelt enthousiast verder: “Ook voor Philip hadden we vooral een plek voor ogen waar ontmoetingen met anderen zouden kunnen plaatsvinden waardoor er veel plezier ontstaat, waar ook verschillende activiteiten zouden zijn en waar mensen met een beperking écht kunnen meedoen. En dat zagen we nergens. Dat komt waarschijnlijk ook omdat mensen zoals Philip echt intensieve begeleiding nodig hebben. Hij is al snel tevreden, als je niets met hem doet gaat het ook wel goed. Maar hij vindt het pas heel leuk als hij ook echt kan meedoen.” COMMERCIËLE ACTIVITEITEN OM INTENSIEVE ZORG TE BEKOSTIGEN Intensieve begeleiding is duur en bijvoorbeeld een-op-een begeleiding wordt niet vergoed vanuit de zorgverzekering, dus bedachten Annina en haar man er iets bij waardoor ze extra inkomsten konden genereren. Zo ontstond het idee van een vergaderruimte, kwam er een vakantieplek bij en een winkeltje met een hoekje waar passanten koffie kunnen drinken. Dat zou niet alleen geld in het laatje brengen om de zorg te betalen, er zou ook meteen de nodige reuring zijn. Bovendien konden aan deze ideeën veel activiteiten worden gekoppeld waarbij (jong)volwassenen met een beperking zouden kunnen helpen. Annina: “De medewerkers kunnen helpen met soep koken, taarten bakken en natuurlijk ook in de moestuin meewerken. We zagen voor ons dat de courgettes uit eigen tuin door hen gesneden zouden worden voor de soep. En als je niet zelf kunt snijden dan pakt iemand jouw hand om met jou samen te snijden!” DE PRAKTIJK Het landgoed kwam bij toeval op hun pad. Een vriendin van Annina vertelde dat het te koop was. Het had maar liefst veertien jaar leeggestaan, maar het was een geweldige plek en groot genoeg om de dromen van Annina en haar gezin te realiseren. In de boerderij die geheel verbouwd moest worden konden ze zelf gaan wonen en de schuur die er ooit had gestaan werd opnieuw gebouwd en omgevormd tot dagcentrum voor ernstig beperkte (jong)volwassenen, een vergaderlocatie, een vakantiewoning en een winkeltje. Annina: “Het is zo bijzonder dat we de visie die we in 2014 hebben bedacht, in 2021 eindelijk in praktijk hebben kunnen brengen. Op 1 november zijn we gestart en de mensen die bij ons komen vergaderen zijn vaak erg onder de indruk van het contact. Vaak kennen ze wel mensen met (licht) verstandelijke beperkingen, ook van tv bij Down met Johnny (de Mol) of van een Brownies & Downies, maar onze jongeren zie je gewoon veel minder.” WIN-WIN SITUATIE Klanten die deze plek huren voor een vergadering of presentatie, krijgen daarvoor niet alleen een fantastische plek met faciliteiten, ze ontmoeten ook mensen met een beperking die er werken. Dat levert niet alleen winst op > MOOI INITIATIEF MOOI INITIATIEF