VeineMAGAZINE 32

S i l e n t D i s c o o COLUMN EVA KOPPIUS - (kinder)ergotherapeut Eva heeft een eigen praktijk in Zwartewaal en Brielle. Zij helpt en adviseert kinderen tussen vier en twintig jaar op kinderdagcentra, scholen en/of bij ouders thuis in Zwartewaal, Brielle en verre omgeving. Hart voor de zaak De afgelopen columns merkte ik een rode draad: de frustratie rondom alles wat met voorzieningen te maken heeft. Ik zou deze column makkelijk kunnen vullen met wederom tenenkrommende verhalen. Zoals een simpele bout van een statafel die na tweeënhalve maand nog niet is opgestuurd waardoor een kind niet veilig staat. Of de voetenriempjes die lang genoeg zijn om te sluiten als het kind schoenen aan heeft, die gewoon even geleverd moeten worden. Dit duurt nu inmiddels al meer dan een half jaar en al die tijd schuift het kind bij elk strekspasme helemaal onderuit met alle gevolgen van dien. Of de jongen van 19 met een progressieve spierziekte die een veilige douche/toiletstoel en tillift moet krijgen. Dit loopt al sinds november vorige jaar. Het zijn gewoon standaardvoorzieningen! Hopelijk wordt deze morgen dan eindelijk afgeleverd. Een uur voor de eerste afleverafspraak werd ik gebeld dat de adviseur vergeten was dat er ook een douchevoorziening was aangevraagd en hij weigerde tweemaal te rijden. De tweede afspraak, pas een maand later, werd afgezegd vanwege ziekte. In de tussentijd is de jongen gevallen en met hechtingen en veel angst nog steeds in afwachting van een adequate voorziening. Ik heb gelukkig een noodvoorziening kunnen regelen maar de reacties van de leverancier zal ik maar niet herhalen. Laat ik het erop houden dat ik merk dat er steeds minder mensen echt betrokken zijn bij de mens of het kind waarvoor ze werken. Nee, in dit column wil ik het hebben over de mensen die wel hart voor de zaak hebben. Neem bijvoorbeeld Sam die na bijna tien jaar op kinderdagcentrum Zomerkind zijn diploma-uitreiking had en als 18-jarige klaar is om naar de ‘vervolgopleiding’ te gaan: OC Zomerplus. Een groot feest met rode loper, speeches, cadeautjes en er werd een echt diploma ondertekend. En hup, daar ging Sam de week erop naar OC Zomerplus. De begeleiders hadden vooraf nauw contact gehad en Sam ging met een warme overdracht over. De eerste week liep de persoonlijk begeleider van zijn oude plek mee om alle ins en outs door te geven. De therapeuten verhuisden ook mee en zochten hun draai om met nieuwe materialen aan zijn doelen te werken terwijl de nieuwe persoonlijk begeleider alvast mee kon kijken. Hoe mooi is dat voor Sam? Dit noem ik hart voor de zaak, samen het beste halen uit Sam. Op deze manier proberen we eventuele hobbels glad te strijken. Ik ben trots dat ik deel uit mag maken van team Zomerkind en Zomerplus. En Sam, tot volgende week jongen dan gaan we er weer keihard tegenaan! • 92 VEINE CARTOON CARTOON/ILLUSTRATIE: PETER HOEK 93