VeineMAGAZINE 32

LIES & LEX! Twee moeders met allebei een beperkt kind. Zij delen wat simpele gedachten via de Whatsapp, maar wel met een knipoog s Ik snap je hihi, vertel! Dat klinkt wel goed! Maar? Lex, we moeten loslaten! Goeie vraag, want het wordt je gezegd en doe dat dan maar even… Uiteraard. Rik ging op ‘woontraining’ met zijn klasgenoten. Van maandag tot en met vrijdag en je mocht géén contact zoeken, het zo geheten loslaten dus. Oh oh, en hoe ging dat? Je hebt vast een voorbeeld, Lies. Lies, helemaal mee eens, maar hoe? Belabberd, haha! Nou dat loslaten, dat was niet zo’n probleem. Eigenlijk keek ik er wel naar uit om even wat tijd voor mezelf te hebben, buiten mijn werk, de andere gezinsleden, hond en huishouden om natuurlijk. Maar ons ‘normale’ systeem kreeg ik niet uitgeschakeld. Om de haverklap was het: “Is Rik al …?” Oh eh, nee. ”Wat eet ... “ Oh wacht… Maar het ergste was nog dat ik de wekker had gezet om de hond uit te laten voordat manlief wegging. Toen de wekker ging en dochterlief zei: “Eh maaaam, waarom zet jij de wekker nu je eindelijk eens door kunt slapen?”, was het mij wel duidelijk. Bizar toch? Het was heel raar. Rik was weg maar veel ging gewoon door: shakes, spuiten en luiers kwamen binnen, telefoontjes over afspraken, hulpmiddelen die aangepast moeten worden, medicijnen die eindelijk binnen zijn. Noem maar op. Herkenbaar. En wat is nu de conclusie van het grote loslaten? Dat loslaten prima ging! Maar het uitschakelen van hoofd en systeem? Daar moeten we nog wat mee. s Check! X! X Retour! 96 VEINE (P)APPTALK 97 (P)APPTALK