VeineMAGAZINE 37

EEN LEUK TERRASJE... "Zo meiden, ik heb er dorst van gekregen. Zullen we eens een gezellig terrasje op gaan zoeken?“, vraagt mama. „Nog één winkeltje, mam“, zegt Renske. “Nog eentje dan, maar dan stoppen we echt even, mijn armen doen pijn van al die tasjes sjouwen en het is veel te warm om te winkelen. Ik ben wel toe aan een lekker koel drankje”, antwoordt mama. Renske is met haar ouders en beste vriendinnetje Lizzy op vakantie in Spanje. De eerste paar dagen hebben ze heel veel gezwommen en heerlijk gespeeld in het zwembad. Vandaag is mama met de meisjes gaan winkelen. Papa is al het gegiebel waarschijnlijk een beetje beu en zei dat hij liever een rustige middag had, maar dat ze wel moesten bellen als ze straks op een terrasje zouden gaan zitten, want dan zou hij ook graag even komen. Ze lopen met z’n drietjes over de boulevard. Aan de ene kant is het strand en aan de andere kant zijn allemaal restaurantjes. Het is er heel gezellig. De meeste terrasjes zijn leuk aangekleed met gekleurde parasols, palmbomen en sommige hebben slingers. “Welke wordt het?”, vraagt mama. "Ja, lastig", zegt Lizzy. De terrasjes hebben bijna allemaal trapjes en daar kan Renske met haar rolstoel nooit op. Ze lopen nog even verder. Ze kunnen niks vinden wat toegankelijk is met de rolstoel. “Kijk daar, die heeft een hellinkje speciaal voor de rolstoel", roept Lizzy. “Ja, maar daar wil ik niet zitten”, zegt Renske. “Dat ziet er helemaal niet gezellig uit, er zit nu niemand en er staat allemaal vieze vaat op de tafeltjes. Ik wil ook bij zo’n gezellig tentje zitten.” “Welke dan?”, vraagt mama, "Die daar met die roze parasols en die gele slingers.” Renske rolt vooruit om de weg te wijzen. Bij de ingang staat een ober. Hij begroet de dames: “Hola chicas.” Renske zegt hola terug. De ober maakt een overdreven buiging. Renske en Lizzy moeten ervan lachen. Hij zegt iets in het Spaans wat ze niet verstaan, maar hij maakt daarbij een beweging van iets drinken. “Ja”, knikt Renske, maar ze wijst naar de trap. Lizzy haalt haar schouders op en maakt een gebaar van dat ze het niet weet en wijst naar haar spierballen. "Uno momento", zegt de ober en hij loopt weg. “En nu?”, vraagt Lizzy aan Renske. Daar komt de ober alweer aan, hij heeft de kok uit de keuken gehaald. Die kok is een hele grote man met enorme spierballen. De kok en de ober tillen Renske met rolstoel en al het trapje op en ze begeleiden de dames naar een tafeltje. De ober neemt een stoel weg zodat Renske eenvoudig naar het tafeltje kan rollen. “Nou meiden, dat is wel heel mooi opgelost”, zegt mama. “Wat hebben jullie nu gevraagd aan de die ober?” "Dat verklappen we niet“, zegt Lizzy. “Dat is ons geheim”, en ze glimlacht naar Renske, die een knipoog geeft aan haar vriendin. “Dat zullen jullie in de toekomst dan nog vaak kunnen 44 VEINE VOORLEESVERHAAL