VeineMAGAZINE 37

en de darmwand wordt hersteld. Als het slijmvlies van de darm hersteld is, zal dit een positieve invloed hebben op de slijmvliezen in de rest van het lichaam. Hannah: “Meten is weten, ik start altijd met een ontlastings- en eventueel een urineonderzoek. Ik doe dan een darmscreening, kijk naar de balans van goede en slechte bacteriën. Ik kan zien of je een lekkende darm, een candida, ontsteking of onbalans hebt. Ik kijk naar parasieten en voedingsmiddel-analogie en ik kan zien hoe je vetzurenbalans is. Ik kijk naar enzymen, hoe het zit met de histamine, worden toxines wel goed afgevoerd, hoe zit het met de drainage? Als kinderen niet goed kunnen kauwen en je zet dan verteringsenzymen in dan helpt het de maag al alles beter te verteren en dan kan je obstipatie wellicht voorkomen. WEL MEDICATIE MAAR GEEN ONDERZOEK “Of je nou iemand met of zonder beperking opensnijdt, darmen zien er bij iedereen hetzelfde uit”, vertelt Hannah. “Neurologische problemen kunnen er wel voor zorgen dat het met je darmen minder goed gaat. Ook stress en overprikkeling kunnen daar oorzaak van zijn. Bij veel kinderen met een beperking zijn darmproblemen bekend.” In het algemeen krijgen kinderen en volwassenen zakjes medicatie bij obstipatie. Als de ontlasting eruit is, is het probleem opgelost. “Ik probeer te bedenken dat het start met onderzoek. Dat er dingen zijn die niet gezien zijn. Als er alleen maar pillen, zakjes of klisma’s gegeven worden, dan leg je er een baan bij om een file te voorkomen. Maar als je minder auto’s op de weg wil hebben, moet je andere manieren zoeken”, legt Hannah uit. NAOMI; VAN EEN VERDRIETIGE VROUW NAAR EEN VROLIJKE DAME Naomi had last van harde, opgezette buiken en liet veel winden, ondanks het histaminebeperkt dieet. Daarbij had ze veel pijn, maakte ze slecht contact met haar omgeving, huilde en jammerde ze regelmatig en je zag bij haar een slechte huid. Naomi is 29 jaar en heeft het verstandelijk vermogen van een baby van twaalf tot achttien maanden oud. Ze kan bijna niet lopen, ze doet haar behoefte in haar luier en als ze verdrietig is of pijn heeft, slaat ze met haar hoofd op de tafel. Ze zuigt op haar handen als het niet goed met haar gaat. Hannah: “Ik heb eerst veel informatie verzameld en samen met een collega, een antroposofisch diëtiste, ben ik naar voeding gaan kijken, vooral omdat ik Naomi wilde voeden en niet vullen. We startten met een onderzoek naar haar ontlasting, Toen kon ik pas echt aan de slag en een goed onderbouwd plan maken met goedkeuringen van de arts. > 49 THERAPIE