VeineMAGAZINE 37

• 33 Nicole Kien is één van de topadvocaten in de gezondheidszorg en staat aan de basis van de succesvolle ontwikkeling van LS&H Lawyers. Meer informatie: www.lshlawyers.nl COLUMN CHRIS - moeder Het glas is halfvol Rust. Yes, we gaan uitrusten. Het was een pittig jaar en de tweeënhalve week vakantie die gepland is op de Antillen kan niet beter uitkomen. Gek is dat, juist als je weet dat je gaat, ben je er zo aan toe. Deze vakantie staat in het teken van slapen, bijslapen en weer slapen. Een beetje in de zon liggen en boeken lezen, lekker eten en weer slapen. Dan vergeet ik voor het gemak even dat we met het hele gezin zijn en onze meervoudig gehandicapte dochter van twintig de nodige zorg vraagt. Maar hé, die zwemluier en bikini zijn veel sneller aangetrokken dan luier, hemd, T-shirt, trui, spijkerbroek, sokken, schoenen en een jas in Nederland. Dus dat beetje zorgen mag de pret niet drukken! We logeren in een hotel met aanpassingen. Dat klinkt wat sneu, maar dat is het zeker niet. Het hippe, strak ingerichte hotel is vooral praktisch. Dat de deuren schuifdeuren zijn, dat de rolstoel gemakkelijk tot aan de douche kan, dat er matzwarte stangen zijn om je aan vast te houden en een uitklapstoeltje doet niks af aan de prachtige kamers en badkamer met ledverlichting weggewerkt in het plafond. Echt heel mooi. Als ik op een van de laatste dagen door mijn verzameling meegebrachte boeken ben, vraag ik bij de receptie of er een bibliotheek is. Natuurlijk is die er, maar voordat ik daarheen kan lopen reikt de dame mij al een boek aan dat ze zelf de week ervoor gelezen heeft. Ze vertelt erbij dat het boek geschreven is door een gast die onlangs in het hotel verbleef. “Het is een heerlijk boek, dat je achter elkaar uitleest”, zegt ze er enthousiast bij. Ik lees het boek met de titel Crash. De ondertitel is veelzeggend ‘er zijn mensen die pas gaan leven als ze eigenlijk dood hadden moeten zijn’. De hotelgast heet Niek. Niek vertelt in het boek over het motorongeluk dat hem bijna zijn leven kostte. Met een dwarsleasie die hem vanaf zijn borst verlamt en een holte in zijn ruggenmerg die de werkende functies in zijn lichaam bedreigt, moet Niek zijn leven opnieuw vormgeven. Dat een glas dat halfleeg is net zo goed halfvol kan zijn, geldt bij Niek absoluut. In het boek beschrijft hij pijn en ellende, maar vooral ook veerkracht en positiviteit. Zijn woordspelingen en mooie uitspaken, hij heeft het over ‘verwendicapten’, ‘een lang zal ze leasie’ feestje en ‘geluk zit niet in je benen’ maken het verhaal compleet. De laatste bladzijden lees ik op het vliegveld. Als ik het uit heb, ben ik weer compleet opgeladen. Terwijl anderen op de terugreis heerlijk liggen te slapen zijn mijn man en ik de hele reis bezig om onze dochter rustig te houden. Enthousiast schreeuwt ze negen uur lang: ‘wat gaan we hoog’, ‘wouw, we gaan hard’, ‘mevrouw water’, ‘mooie tas’, ’leuk’, ‘ik heb honger’, ‘papa’, ‘mama’, ‘opa’ en de namen van haar zussen. Terwijl de een twee handen beethoudt om knijpen en haren trekken te voorkomen, dempt de ander het geluid met steeds een zachte hand tegen haar mond. Zelfs de poepluier onderweg mag de pret niet drukken. We zijn uitgerust, blij dat we zo hebben kunnen genieten. Het glas blijft zeker halfvol! •