VeineMAGAZINE 37

EVA KOPPIUS - (kinder)ergotherapeut COLUMN Eva heeft een eigen praktijk in Zwartewaal en Brielle. Zij helpt en adviseert kinderen tussen vier en twintig jaar op kinderdagcentra, scholen en/of bij ouders thuis in Zwartewaal, Brielle en verre omgeving. Eva de schrijfjuf Al jaren neemt de kwaliteit van het handschrift af en dat kunnen we niet alleen toeschrijven aan de coronaperiode. Er wordt steeds minder geschreven op school, de schrijflessen verdwijnen, chromebooks doen hun intrede. Uit recente onderzoeken blijkt dat meer dan 50% van de basisschoolleerlingen schrijfproblemen heeft. Discussies over waarom we überhaupt nog schrijven worden regelmatig gevoerd. Immers alles is toch digitaal. Gelukkig wijzigt de opinie weer mede dankzij wetenschappelijk onderzoek. Het gaat in onderwijsland weer over hoe je goed kunt leren schrijven, want zo blijkt uit onderzoek, dit levert uiteindelijk ook betere lees- en rekenprestaties op. Als kinderergotherapeut kom ik al jaren in basisschoolklassen en begeleid ik leerkrachten en leerlingen individueel met diverse hulpvragen. Sinds dit jaar ben ik actief met het schrijfprogramma ‘Samen aan de Slag’ en de eerste twee klassen zijn nu succesvol afgerond. Ik werk als co-teacher samen met de leerkracht. Leerlingen formuleren hun eigen doelen rondom schrijven. We gaan daarna aan het werk om kinderen te leren schrijven; doelgericht, effectief en betekenisvol leesbaar. Dit alles zonder pijnklachten en op tempo. Na ongeveer acht weken zijn we klaar en schrijft de hele klas, op een enkeling na, leesbaar. De interne motivatie van de leerlingen wordt gestimuleerd en ze beginnen het steeds leuker te vinden. Want plezier is de basis voor groei en prestatie. Ik ben geen leerkracht. Ik roep altijd dat als ik een hele klas onder controle zou moeten houden, ik op vrijdag in de eerste week al drie rollen ducktape opgemaakt zou hebben. Maar ik zie nu wel waarom leerkrachten van hun vak houden. Die koppies van de leerlingen als ze het door hebben hoe een bepaalde letter geschreven moet worden en het lukt. Als ze het zelf ook kunnen lezen, zijn ze vaak hartstikke trots. Dat is goud waard. Dat ik ondertussen met klotsende oksels met het zoveelste digibord sta te worstelen en verlang naar een ouderwets krijtbord, dat neem ik met liefde op de koop toe. De leerkracht is enthousiast en blij dat ze praktische tools in handen krijgt waar ze niet alleen de rest van de week mee gaat oefenen, maar waar ze ook in een volgend leerjaar weer mee verder kan. Leerlingen die enthousiast en trots zijn en elkaar positief corrigeren op de schrijfhouding of hoe die verbinding tussen de letters eigenlijk hoort. Ja, ‘Eva de schrijfjuf’ is een vast onderdeel geworden in mijn praktijk waar ik energie en tijd in stop maar zoveel voldoening uit haal. Op naar de volgende groep! • 71