VeineMAGAZINE 07

Maar er zijn ook andere zienswijzen. Voor dit dossier interviewden we Elly de Jong die vanuit de Chinese geneeskunst en voetreflexen de problematiek rondom kwijlen benadert. We spraken bovendien kinderfysiotherapeut Esther de Ru die het tapen gebruikt als middel om het slikken te verbeteren en daarmee het kwijlen te verminderen. Eén ding is zeker, als kwijlen een probleem is, zijn er veel oplossingen mogelijk. DE VIJF REGULIERE BEHANDELVORMEN Logopedie en gedragstherapie zijn twee vormen van therapie die meestal als eerste worden ingezet om kwijlen te verminderen. Daar waar (preverbale) logopedie zich vooral richt op het verbeteren van het slikken, de mondmotoriek en de lipsluiting, richt gedragstherapie zich vooral op het bewustzijn van kwijlen. Kinderen die zich namelijk verstandelijk bewust zijn van hun kwijlen, kunnen ook leren om te voelen dat hun kin bijvoorbeeld nat is. In dat geval kunnen ze zichzelf aanleren om regelmatig een doekje langs hun gezicht te halen. Beide vormen van therapie zijn in feite altijd het proberen waard. Er is geen sprake van medicijngebruik of ingewikkelde operaties waaraan ook altijd bijverschijnselen kleven. Het lijkt een kwestie van ´baat het niet, schaadt het niet´. Het RadboutUMC geeft een goede omschrijving van de medicatie die vaak wordt ingezet tegen overmatig kwijlen. Glycopyrronium drank vermindert de speekselproductie zonder dat een tekort aan speeksel optreedt. Bij ongeveer zeven op de tien kinderen werkt het medicijn goed. Toch is men in Nederland nog terughoudend met het voorschrijven van dit medicijn, met name gezien de bijwerkingen die kunnen optreden in het gehele lichaam. Bijwerkingen die veel voorkomen zijn obstipatie, buikpijn, een droge mond en droge ogen. > “Kinderen die zich verstandelijk bewust zijn van hun kwijlen, kunnen ook leren om te voelen dat hun kin bijvoorbeeld nat is.” 39 DOSSIER