VeineMAGAZINE 09

zoveel mogelijk wordt voorkomen en abnormale reflexactiviteit wordt tegengegaan. • Bij scheefstand van het bekken compensatie vanuit de zitting. (Staarink en Van Haaster, 1997) Kinderen (uiteraard geldt dit alles ook voor volwassenen) zonder beperking wisselen vaak van houding tijdens het zitten. Ze proberen steeds opnieuw een houding aan te nemen die als het meest prettig wordt ervaren. Staarink en Van Haaster spreken over ‘dynamisch zitten’. Zelfstandige houdingsveranderingen zijn vaak lastig voor kinderen met een beperking. Stilzitten in één houding leidt tot klachten zoals vermoeidheid en pijn. Dit komt door slechte bloedcirculatie in spieren en de wervelkolom. Er ontstaan ook op langere termijn problemen. Denk aan atrofie van spieren en het toenemen van risico op ontstaan van contracturen omdat de spieren in verkorte positie lange tijd inactief zijn. Voor de meeste ouders zijn obstipatie en ademhalingsproblemen bekende gevolgen van ‘te weinig bewegen’. Alle geleerden zijn het wel met elkaar eens dat bewegen en gezondheid onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn. Aan de andere kant is ondersteuning bij het zitten (eventueel in een zitorthese) ook noodzakelijk. Voor alle fabrikanten, adviseurs, ergotherapeuten en ouders is het een uitdaging om bovenstaande tegenstrijdige argumenten samen te brengen in een optimale zitvoorziening voor het kind. ZITTEN, HOE PAKKEN WE DAT AAN? In het algemeen wordt bij een kind dat een zitvoorziening nodig heeft allereerst gekeken naar de standaardoplossingen die diverse leveranciers bieden. We laten er in dit dossier een aantal zien. Als een kind echter teveel vergroeiingen heeft, zijn de standaardvoorzieningen met de ‘op-maat-maak’ onderdelen onvoldoende. De zitorthese is dan de enige oplossing. Een zitorthese is een op maat gemaakt zitsysteem. De orthese wordt gemodelleerd aan de lichaamscontouren van het kind. Hierbij wordt gelet op een maximaal contactoppervlak, een optimale steuning van het bekken op de zitting en van de rug op de rugleuning. Een orthese om te zitten kan uit één geheel worden gemaakt (een kuip) of zodanig dat de zitting los is van de rugleuning. Meestal wordt zo’n orthese op een rolstoel (al dan niet elektrisch) gezet. Maar zo’n zitting kan ook op een onderstel zoals je bij je bureaustoel hebt of zelfs op het onderstel van een fauteuil geplaatst worden. De orthesen hebben zowel voor- als nadelen. De stabiele houding, het > 49 DOSSIER