VeineMAGAZINE 37

vaardigheden. Dus ik zeg altijd tegen ouders dat ze ervoor moeten zorgen dat hun kind sterker moet worden op dat vlak als dat mogelijk is en dat ze hun kind op zijn of haar niveau leren beseffen wat de grenzen zijn in het lichamelijk contact met anderen. Dat ze nee mogen zeggen of met hun hoofd mogen schudden. Dat ze iemand weg mogen duwen als ze daartoe in staat zijn. Ze mogen boos kijken en op hun manier hun grens aangeven. En als je kind echt verbaal niets kan, is dat heel lastig, dat besef ik, maar probeer toch wel dingen mee te geven.” Medewerkers in zorginstellingen vinden persoonlijk lichamelijk contact ook vaak heel moeilijk. Want je doet je werk met liefde en daar hoort wellicht ook een knuffel en aanraking bij. Sterker nog, juist bij de verzorging van kinderen met een beperking is dat laatste onvermijdelijk. Door alle geluiden die er zijn over misbruik van jongeren en volwassenen met een beperking, is het werk van professionals soms gewoon lastig. Je wil natuurlijk nooit de schijn tegen hebben dat jij ook maar iets ‘verkeerd’ zou doen. Sylvia vertelt dat het daarom belangrijk is in bijvoorbeeld wooninitiatieven, logeerhuizen en allerlei andere plekken waar mensen met een beperking worden begeleid, dat hierover wordt gesproken. Dat kan tussen medewerkers onderling, maar wellicht ook met betrokken ouders. Het vlaggensysteem helpt heel goed om een en ander door te nemen en situaties met elkaar te bespreken, zodat heel duidelijk wordt wat wel en niet kan. Soms zijn er dingen die ‘een grijs gebied’ vormen. Dan is het belangrijk dat er openheid is. Sylvia laat ons een voorbeeldplaatje zien uit het vlaggensysteem. Aan de hand van dit soort plaatjes kunnen collega’s met elkaar bespreken wat wel en niet acceptabel is. Op het plaatje zie je dat een veertienjarige jongen verschoond wordt. Hij krijgt een erectie. De deur van de badkamer staat open en er loopt iemand langs. Is dit oké. Ook bij ons ontstaat even discussie. De één roept dat die deur 56 VEINE DOSSIER