VeineMAGAZINE 18

HET VERHAAL ACHTER GOEDENDAGZORG IK ONTMOET IN ‘DIT WERELDJE’ VAAK MENSEN DIE IDEALISTISCH ZIJN. EN VEELAL KOMT DIT OMDAT ZE WETEN HOE HET IS OM MET EEN KIND MET EEN BEPERKING OM TE GAAN. Het verhaal van Rosianne Kolestein vind ik zelf heel mooi. Ze is de zus van de enige Siamese tweeling die we in Nederland hebben: Sheneeva en Chenelva (18 jaar). De zussen konden operatief niet gescheiden worden omdat ze hun slagaders delen. Bij opereren zou één kind zijn gestorven. De moeder van Rosianne wilde niet kiezen en dus blijven de twee meiden aan elkaar verbonden. En Rosianne… die zag als tiener de enorme zorg en de noodkreet van haar moeder en bedacht: “Als ik ouder ben, ga ik daar wat aan doen!” ACHTERGROND In een gezin waar een zusje of in deze situatie zelfs zusjes beperkt zijn, gaat alle aandacht en energie naar de zorg voor de twee zussen. De tweeling heeft een verstandelijke beperking, waardoor ze tot op de dag van vandaag niet voor zichzelf kunnen zorgen. Als kind is dat niet leuk, kan Rosianne beamen. Maar in haar tienerjaren raakte ze toch in de ban van het zorgvak en wilde ze haar moeder kunnen steunen. “Sinds mijn veertiende werk ik al als vrijwilliger in de zorg. Ik heb later mijn diploma’s in de zorg behaald zodat ik altijd voor mijn zussen kan zorgen, mocht er iets met mijn moeder gebeuren.” GOEDENDAGZORG Drie jaar geleden maakte ze van haar ‘drive’ een bedrijf: Goedendagzorg. Een opvangorganisatie in Noord- Holland voor kinderen met een beperking van zes tot achttien jaar. In een huiselijke sfeer biedt Rosianne zorg en opvang aan kinderen. “Wij onderscheiden ons door de persoonlijke, individuele aanpak en de kleinschalige vorm van opvang. En bijna alles is mogelijk; weekendopvang, BSO, vakantieopvang enzovoort. Ik kijk gewoon waar ouders behoefte aan hebben en daar sluiten we op aan. Soms heeft dat wel veel voeten in aarde, want door de wetgeving lopen wij soms vast. Het is vaak heel chaotisch en je wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Soms beoordeelt een begeleider vanuit de desbetreffende organisatie dat hulp niet nodig is, terwijl het gezin compleet overspannen is! Dan probeer ik samen met mijn team toch te puzzelen of we zo’n gezin in ieder geval deels kunnen ondersteunen.” PLEZIER IN HET WERK “Ik werk met mijn hart en dan heb je vanzelf al een enorme boost om dit werk te doen, dat bij tijd en wijle heel zwaar is. Gelukkig geven de kinderen mij energie, ik vind het werken met hen gewoon heel leuk! En ik zeg altijd tegen ouders het is goed dat je hulp vraagt, daardoor kan jouw kind veel langer thuiswonen en hou je het beter vol!”  • TEKST: RENÉE RUISCH | FOTO: PRIVÉCOLLECTIE "Ik werk met mijn hart, dan heb je vanzelf een enorme boost om dit werk te doen." 68 VEINE 69 EXTRA EXTRA