VeineMAGAZINE 21

Al vaker had ik ideetjes gehad om zelf een bedrijfje te starten, maar die struikelden al bij het businessplan. Toen ik mijn man vertelde over mijn nieuwe plan zei hij dat ik dit moest doen en dat het zou lukken omdat er zoveel gevoel en emotie bij zat. De naam voor het nieuwe bedrijf kwam net zo snel als het plan: JOF, ofwel Journey of Fien. NAAR FRANKRIJK OP VAKANTIE Ilse vervolgt: “En toen gebeurde wat we eigenlijk niet meer verwachtten. Het ging steeds beter met Fien, we voelden een enorme vrijheid dat laatste halfjaar. We deden af en toe iets samen of met zijn drietjes, dat durfden we aan. Zonder Fien omdat we wisten dat we haar niet te veel prikkels moesten geven. Maar de vakanties met zijn viertjes, die namen ze ons niet af. Zo ook die zomer. We bereidden ons zoals altijd in alles tot in de puntjes voor; heel zorgvuldig. We hadden het motto; we moeten niet leven in angst, we moeten er wat van maken! We namen haar mee richting Frankrijk, met de caravan en daar genoot ze van. We zaten vlak bij de Spaanse grens. Vrienden van ons werkten daar in het ziekenhuis en zij stonden stand-by. We hebben twee heerlijke weken gehad en toen kwam die nare ziekte weer. Daar hadden we natuurlijk alles voor bij ons. We belden met de artsen in Nederland en ze knapte weer op. Totdat ze koorts kreeg. Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Ik was wel heel rustig. Ik heb mijn man en oudste dochter weggestuurd en bleef bij Fien en heb het ziekenhuis gebeld en alles doorgenomen. We hoefden niets te doen. ‘Kijk het een dagje aan’, was het advies. Toen we ’s avonds weer met z’n vieren waren, begon ze wat zwaarder te ademen. Ik nam haar in mijn armen en voelde het leven uit haar verdwijnen.” ACHTERAF “Dit had je nooit kunnen voorkomen”, hebben onze artsen ons meermaals op het hart gedrukt. Als we in Nederland waren geweest, was mijn man waarschijnlijk in de auto gestapt en was ze onderweg overleden. Inmiddels kan ik wel zeggen: het was mooi zo, Fien heeft die plek en dat moment uitgezocht. We zijn meerdere keren terug geweest naar Frankrijk. We zijn heel graag daar, het voelt goed om op de dag dat ze stierf weer dichtbij haar te zijn. JOF wilde ik absoluut niet stoppen. In Fiens kamertje staat nu mijn naaimachine en ik vind het heerlijk om daar te werken. Voor mijn gevoel helpt ze mij. Dat ik ooit voor de naam JOF koos, is achteraf geen toeval. De ‘Reis van Fien’ heeft nu zo’n andere betekenis gekregen. Maar wel heel mooi! Ik kan tegen anderen alleen maar zeggen, blijf bij jezelf en dicht bij elkaar als gezin. Want als je de zorg om een ziek kind deelt, groei je enorm naar elkaar toe. Doe nooit wat anderen vinden dat je moet doen.” • 35 MOOI MENS