VeineMAGAZINE 28

54 55 VEINE We hadden geen assistentie geboekt (vergeten te vragen bij de boeking, maar erg raadzaam om te hebben). Met enige hulp en door uit mijn rolstoel te gaan, kon ik toch in de trein komen. In de trein was het vrij smal. Dus met een brede rolstoel kan je daar niet rollen. Ik had gelukkig een smalle, zodat ik daarmee wel naar mijn stoel kon worden gebracht. De rolstoel hebben we uiteindelijk op de plek van fietsen en koffers geparkeerd. Via de klantenservice konden we voor dit traject helaas geen rolstoelplek boeken. Maar we zagen dat die er wel degelijk waren in een van de voorste wagons. Maar daar zaten we dus niet. De normale toiletten waren klein, waardoor ik daar niet met rolstoel naar binnen kon. Dus ook daar moest ik naar binnen worden geholpen. De toiletten waren wel voorzien van beugels waar je je aan kon vasthouden. Mijn moeder had Glorix doekjes bij zich waarmee ze het toilet reinigde voordat ik er gebruik van maakte. Dat was erg fijn, zeker in de coronaperiode. De kosten voor dit traject waren €  40 p.p. Helaas was het via de klantenservice niet mogelijk om gratis een begeleider te boeken. Dus voor mijn moeder moest ook het volle pond betaald worden. Volgens de boeking zouden we op Innsbruck twee uur overstaptijd hebben. We hadden twintig minuten vertraging ondervonden naar Innsbruck toe, maar dat bood nog voldoende tijd om heerlijk te eten. Bijvoorbeeld dunne pizza’s en broodjes schnitzel. VAN INNSBRUCK NAAR UTRECHT Het gehandicaptentoilet in Innsbruck was groot en om door een ringetje te halen. Er waren ook overal liften. Voor het traject Innsbruck - Utrecht hadden wij een slaaptrein geboekt zonder overstappen. Vertrek rond 20.45 uur en aankomst de volgende ochtend rond 11.00 uur. Kosten €  109 p.p. voor drie privé coupés (kan voor minder als je ruimer van tevoren boekt, bijvoorbeeld twee weken van tevoren). Voor een gehandicapte met begeleider hoefde maar een kaartje aangeschaft te worden. Een kwartier voor vertrek gingen wij aan boord. Weer zonder assistentie natuurlijk, dus wederom met hulp van elkaar. De aangepaste coupé bevond zich vlak bij de deur van de trein. Het was voldoende ruim voor twee personen en bood plek voor rolstoel en bagage. Er waren ook een klapstoel, een hoektafel en ophanghaakjes aanwezig. De coupé was voorzien van een automatische deur die open ging door op een knop te drukken. Sluiten ging vanzelf. De deur had een beveiliging die er voor zorgde dat het stopte met sluiten wanneer er iets tussen stond. De bedden waren al opgemaakt. Dat voelde als een warm welkom. Daarnaast kregen wij ook nog een welkomstpakket met snacks, wijn, oordopjes, slaapmaskers en pantoffels. En een menu om je ontbijt mee samen te stellen. Het gehandicaptentoilet bevond zich naast onze coupé. Het had ook een automatische deur en was ruim en schoon. De houder van de papieren afdroogdoekjes was alleen niet zo goed in het vasthouden daarvan met zwervende doekjes tot gevolg. Het toilet werd vaak gebruikt. Dus ‘s avonds hoor je regelmatig de deur dichtvallen. De trein had waarschijnlijk een restauratiecoupé, maar daar hebben we geen gebruik van hoeven maken omdat we gratis flesjes water kregen. Slapen in de trein ging prima. Het matras van onze coupé was een beetje dun, waardoor ik een beetje hard lag. Maar het dekbed en het kussen waren heerlijk. Het wiebelen van de trein viel reuze mee (minder dan Nederlandse treinen). Maar de gordijnen in de coupé waren niet verduisterend, waardoor ik zonder slaapmasker vroeg wakker werd. ‘s Ochtends kon je eenvoudig het onderste bed omvormen tot een bank. Op een tijdstip naar keuze werden we in de coupé voorzien van een heerlijk ontbijt met zes items die je van het menu kon kiezen. Het personeel was bijzonder vriendelijk en behulpzaam wanneer er iets niet in orde was (bijvoorbeeld als de kaas vergeten was). De coupé had een knop waarmee het personeel opgeroepen kon worden. De trein had 50 minuten vertraging, waardoor we uiteindelijk pas rond 12.00 uur op Utrecht CS aankwamen. Dat werd in zowel Duits, Engels, als Nederlands gecommuniceerd (dat geldt eigenlijk voor alle communicatie). Gedurende de treinreis hebben we diverse mooie uitzichten op een hele ontspannen manier kunnen bewonderen. Na het uitstappen voel je alleen nog wel een paar uur het wiebelen van de trein in je lichaam! De treinreis duurde in totaal bijna twintig uur. De totale kosten incl. begeleiderskorting waren €  938,80 voor zes personen. De heenreis vanuit Nederland naar Italië hadden we per touringcar gedaan (zestien uur) en was goedkoper. Maar we kunnen stellen dat de terugreis per trein aanzienlijk comfortabeler was. We zouden deze dan ook aan iedereen aanraden!  • VAKANTIE VAKANTIE