VeineMAGAZINE 30

55 Zoals ik eerder zei: “ Fout gegaan is niet altijd fout gedaan.’’ Dit doen we allereerst aan de hand van een medisch advies. Als hieruit naar voren komt dat de behandelaar steken heeft laten vallen, dan is dat een aanknopingspunt om de behandelaar aansprakelijk te stellen. Meestal heb je dan verder geen contact meer met die behandelaar omdat de aansprakelijkheidsverzekering van de betreffende instelling het dan zal overnemen. We sturen dan ook het medisch advies door naar de verzekeraar. Die zal het dan wel of niet eens zijn met het advies van onze medisch adviseur. Vaak komt het voor dat een verzekeraar het niet eens is met het gegeven advies. Dan kun je afspreken om samen een nieuwe deskundige te benoemen. Je kan afspreken deze samen te betalen, maar ook dat de verliezer de kosten draagt.” Maya vervolgt: “Ik probeer altijd alles in goed overleg te doen, maar het levert ook regelmatig veel discussie op. De deskundige die wij dan voorstellen wordt niet geaccepteerd door het ziekenhuis, maar het kan ook andersom zijn. Bovendien discussiëren we vaak over de vragen die we een deskundige vooraf meegeven. Als we er niet in goed overleg uitkomen, kan de rechter een deskundige benoemen en bepalen welke vragen onderzocht moeten worden. DE TWEEDE HOBBEL; HET IN KAART BRENGEN VAN DE SCHADE Als de eerste hobbel is genomen en de aansprakelijkheid is erkend, moet de schade in kaart gebracht worden. Maya legt uit dat ze een groot deel van haar tijd bezig is met het in kaart brengen van de schade. “Daarvoor voeren we heel veel persoonlijke gesprekken. Eigenlijk proberen we de lijn te trekken: hoe was het leven van het kind gelopen als deze fout niet was gemaakt? Dat doen we door te kijken naar wat bijvoorbeeld de broertjes en zusjes nu doen en wat het kind nu zelf doet. Vaak zegt een van de beide ouders zijn of haar baan op en hoewel je misschien iets uit het pgb aan jezelf mag uitbetalen staat dat in schril contrast met hetgeen diegene wellicht had kunnen verdienen in een normale werksituatie. Dat is een hoge schadepost die ik altijd meeneem. Voor de rechter zal het uitgangspunt zijn wat een professioneel zorgverlener gekost zou hebben als de zorg was uitbesteed aan een professional, mits het gaat om werkzaamheden waarvan het normaal en gebruikelijk is om die uit te besteden aan een professional. Ook de verdiencapaciteit van het kind zelf kan worden meegenomen in een schadeberekening, net als therapie die nodig is en die niet wordt vergoed. Een verzekeraar gaat tegensputteren als je van alles gaat proberen en zal bijvoorbeeld van een alternatieve therapie waarbij het kind baat kan hebben, kunnen zeggen: “Dat doen we niet, dat is niet wetenschappelijk onderbouwd. Maar een rechter zal het redelijk vinden dat je als ouder probeert een goede behandeling te vinden voor je kind.” TERMIJNEN EN VERJARING De verjaringstermijn is in het algemeen vijf jaar nadat je bekend bent met de schade en de aansprakelijke persoon. Het komt voor dat fouten zorgvuldig worden weggepoetst en dat je pas jaren later, als je bijvoorbeeld een nieuwe arts hebt, erachter komt wat er is gebeurd. Pas dan gaat een verjaringstermijn lopen. > “Het is vaak een lange moeizame weg en eerder een strijd dan een weg." VEINE 54 DOSSIER DOSSIER