VeineMAGAZINE 31

Annemiek geeft een mooi voorbeeld van een meisje met een ernstige meervoudige beperking dat met een spraakcomputer met oogbesturing het woord verdriet aangeeft. De begeleider neemt dit serieus en probeert haar te troosten. Maar als ze op haar spraakcomputer ‘verdriet’ blijft aangeven en de trukendoos van de begeleider op is, loopt deze bij het meisje weg. Een paar meter verder beseft ze dat het meisje doelt op háár verdriet. Als ze daarna terugloopt en het meisje vertelt dat ze haar begrijpt en het heel lief vindt dat ze hieraan heeft gedacht, is het voorbij en kunnen ze de dag verder opstarten. WAT IS VEILIGHEID EN HOE MAAK JE DAT VOELBAAR? Wie aan veiligheid denkt, denkt aan grote dingen als oorlogen en natuurrampen of dichter bij huis aan de medicijnen achter slot en grendel of dat een kind niet kan weglopen enzovoort. Dan betreft het veelal technische veiligheid zoals Annemiek dat noemt. Annemiek kijkt veel kleiner en beschrijft het begrip veiligheid als iets een gevoel wanneer je ten diepste in je lijf, je kunt ontspannen omdat alle signalen op groen staan. Veiligheid is een mix van ‘voelt je lijf veilig’. Gaat het goed in je lichaam, zijn er geen pijnen, is het soepel, geen verstoppingen enzovoort. Dan kijk je naar de omgeving. Hoe warm is het, hoe ruikt het, welk geluid is er; ofwel is de omgeving veilig? En dan nog een stapje verder kijk je naar jezelf en anderen in de omgeving. Is dat veilig? Dan gaat het heel erg over een gevoel, een lijfelijk gevoel. Het gaat dus echt om jezelf, ‘moet je op je hoede zijn?’ Je zou kunnen zeggen dat kinderen met ernstige lichamelijke beperkingen nooit helemaal dat veilige gevoel ervaren omdat er altijd wel iets pijnlijk of oncomfortabel is in hun lijf. Annemiek vindt hen enorm veerkrachtig omdat je weet dat er zoveel aan de hand is. “Dan is het toch bijzonder hoe ze heerlijk kunnen genieten of helemaal in een deuk liggen van het lachen.” DE GEDACHTE ERACHTER Annemiek legt uit dat ze in haar boek ‘Maak veiligheid voelbaar’ de polyvagaaltheorie van Stephan Porges als uitgangspunt heeft gekozen. Porges deed veel onderzoek naar de werking van het autonoom zenuwstelsel, het interne beveilingssysteem dat mensen hebben. Het systeem dat aan de ene kant zorgt voor alle natuurlijke processen die automatisch lopen in je lijf en anderzijds de functie heeft om gevaar te detecteren. Ofwel het alert zijn, de oerdrang om te overleven. Annemiek: “Het boek gaat over het feit dat niet alleen ik een autonoom 22 VEINE EXTRA