VeineMAGAZINE 34

Krista legt uit: “Of een kind een genetische ziekte heeft of welke afwijking dan ook, de ademhaling is altijd een stuk zwakker en die opent wel de thorax aan de voorkant, maar niet zoals bij een gezond kind gebeurt (zie tekening). Dat merk je overigens niet. Als dan de thorax aan de achterkant geopend moet worden gaat dat vaak al wat moeilijker, omdat de ruggengraat een veel hardere structuur heeft. Het lichaam zoekt compensatie en in plaats van de rug te openen, wordt de buik geopend. De pomp gaat niet naar beneden, maar alleen naar buiten en naar binnen, waardoor de vertering minder gestimuleerd wordt. En zo gaat die evolutie steeds, terwijl de baby groeit.” Frank vult Krista aan: “Je kunt het vergelijken met een appartementsgebouw waarvan het fundament slecht is. Je kan er verdiepingen opzetten, maar op een bepaald moment gaat het zakken. En dan zijn we vaak heel hard aan het trainen op de spieren om het gebouw te stutten, maar dat is dan steeds slechts een tijdelijke oplossing. Bij de volgende groeispurt zakt het gebouw weer in elkaar. Onze ervaring leert ons dat groei ongunstige gevolgen heeft voor een lichaam met een zwakke structuur. Vanaf zes jaar nemen problemen zoals spasticiteit, pijn, dislocatie van de heupen, scoliose steeds meer toe, ondanks intensieve therapieën, operaties en medicaties.” STRUCTUUR IN HET LICHAAM Ademhalen is een proces dat vanaf het eerste moment plaatsvindt. Dankzij ademhaling wordt ons lichaam minstens een miljoen keer per dag geprikkeld. Hierdoor wordt de structuur van het lichaam verder opgebouwd, denk aan de spieren, hechtingen, ingewanden, huid, verbindingen met de vetlaag eronder, de verbinding met je spieren, enzovoort. Bij een zwak ademhalingssysteem wordt slechts gedeeltelijk de voorkant van de thorax opgebouwd en gestimuleerd. Als resultaat zijn de bot-, vet-, spier- en huidlagen van die gebieden slecht verbonden. De receptoren (receptoren kunnen signalen doorgeven en een respons op gang brengen) kunnen de juiste spanning niet registreren en zijn niet in staat om de juiste informatie naar de hersenen te communiceren. Bij ABR spreekt men over: “Het gebied van de voorkant van de thorax zal niet goed worden vastgelegd op de ‘brainmap’.” Hetzelfde proces vindt plaats naar de achterkant van het lijfje. Het zwakke ademhalingssysteem stimuleert en bouwt slechts gedeeltelijk de achterkant van “We kijken niet naar iemands beperking, niet naar de diagnose. We kijken naar het kind en gaan op zoek naar de zwakkere plekken in het lichaam. ABR kan de diagnose niet veranderen, maar wel de prognose.” de thorax/wervelkolom op. Als gevolg hiervan zijn ook de bot-, vet-, spier- en huidlagen van die gebieden slecht met elkaar verbonden. Ook het gebied van de achterkant van de thorax/wervelkolom zal niet goed worden vastgelegd op de ‘brainmap’. De slecht ontwikkelde bovenkant van de thorax pompt naar beneden met een lagere capaciteit naar de lenden/bekken/benen. Daardoor zijn de bot-, vet-, spier- en huidlagen van die gebieden slecht met elkaar verbonden. Ook hier geldt dat de ingebedde receptoren de juiste spanning niet kunnen registreren en de lumbar/bekken/benen zullen niet goed zijn vastgelegd op de ‘brain map’. HOE GAAT MEN BIJ ABR AAN HET WERK? Krista wijdt uit: “We bouwen de ademhaling opnieuw op en versterken daarmee de werking van de thorax aan de voor- en achterkant. Ook bouwen we andere delen in het lichaam opnieuw op als de ademhaling daar niet voor voldoende ontwikkeling heeft kunnen zorgen. > 40 41 VEINE THERAPIE THERAPIE