VeineMAGAZINE 38

De term burn-on komt bij deskundigen Bert te Wildt en Timo Schiele vandaan. Zij beschrijven in hun boek ‘Burn On: immer kurz vorm Burn Out’ het nieuwe klinisch beeld burn-on. Doordat je met een burn-on doorgaat en niet zichtbaar instort, bestaat het gevaar dat de ernst onderschat wordt. We zijn immers allemaal weleens moe of aan vakantie toe. OUDERS EN EEN BURN-ON Online vind ik een column van Julie Hendriks, moeder van een zorgintensief kind, die het fenomeen perfect en herkenbaar omschrijft: ‘Om je heen heb je vast wel vrienden, familie of collega’s die met een burn- out thuis kwamen te zitten. Durfde jij het aan om te vragen wat hun klachten waren? Stiekem weet je dat je al jaren dezelfde klachten hebt, maar dat je niet thuis kan komen te zitten. Thuis is je werk er immers ook, in de vorm van je zorgintensieve kind. Je kan alleen even ontsnappen als een ander zorgt. Maar meestal ben jij dan bezig met de administratie of de begeleiding van de PGB-ers die zelf makkelijk genoeg af kunnen bellen bij een kuchje. Ik kreeg vroeger wel eens te horen dat als je echt een burn-out zou hebben, je gewoon niet meer uit je bed kunt komen. Of dat je aan één stuk door zou moeten huilen, de gordijnen niet eens meer open kan krijgen. Ik had dus geen burn-out blijkbaar, volgens de boekjes en de meningen. Maar wat nou als je ouder bent zoals wij en gewoon niet de luxe hebt om een burn-out te krijgen? Je kan moeilijk naar je baas toe stappen en zeggen dat je niet meer kan. Je bent tenslotte zelf de baas.’ Ouders van een kind met een beperking kunnen niet even ‘uit’ om bij te komen. De zorg voor hun kind is in het algemeen 24/7. Zeker omdat een keertje bijkomen lastig is. Familie en vrienden kunnen het niet zomaar een weekendje overnemen en logeerhuizen zitten vol of zijn qua zorg niet toereikend. Hoe ervaren deze ouders het zelf? Het projectteam van Ouders in Evenwicht deed onderzoek* naar de vraag hoe ouders zelf kijken naar de stress die ze ervaren. HIER KWAMEN DRIE THEMA’S UIT NAAR VOREN: • Langdurig en terugkerend. De ouders geven aan dat een burn-out lang duurt en ook een terugkerend karakter heeft. Sommigen twijfelen of ze wel volledig kunnen herstellen. • Drie fasen. De ouders onderscheiden de volgende fasen: stressklachten, gevolgd door overbelasting en uiteindelijk uitputting. Ook noemen ze klachten zoals slaapproblemen, depressieve gevoelens, vermoeidheid en angst, maar die zijn per persoon verschillend en zitten ook niet aan een bepaalde fase vast. • Overlevingsmodus. Ouders doen in deze fase net alsof het goed gaat (vechten), terwijl er sprake is van vluchtgedrag: ze trekken zich terug van anderen en nemen afstand van zichzelf. Ze blijven wel functioneren, maar ervaren een gevoel van zinloosheid. Als resultaat van dit onderzoek is de informatieve website schouders.nl/burn- on/ gemaakt. Op deze website vinden ouders van een zorgintensief kind, zorgprofessionals en naasten alles over overbelasting, burn-out en burn-on. DE BURN-ON TOOL OP DE WEBSITE VAN ERVARINGSCENTRUM (SCH)OUDERS Je leest op de website van Ervaringscentrum (Sch)ouders* alles over overbelasting, burn-out en burn-on. Over hoe het ontstaat en veel belangrijker, over wat jij als ouder kunt doen om een burn-on te voorkomen of verlichten als je er al middenin zit. De burn-on tool is vooral ook voor zorgprofessionals en familie en vrienden rondom de ouders. Ook zij kunnen hier meer kennis vinden en houvast om ouders (nog) beter bij te staan. Er zijn signalen die op een burn- on kunnen wijzen, signalen die opgevangen kunnen worden voordat een burn-on een burn-out wordt. Tegelijkertijd zijn er veel factoren die een burn-on in stand houden of een burn-out veroorzaken, of juist voorkomen. Veel knoppen dus waar je als ouder, zorgprofessional of naaste aan kunt draaien! KNOPPEN OM DE BURN-ON RADERTJES TE BEÏNVLOEDEN In de burn-on tool zijn verschillende knoppen gedefinieerd waar je als ouders zelf aan kunt draaien. Goed om eens te kijken wat je zelf kunt aanpakken om de druk te verminderen. > 28 29 VEINE DOSSIER DOSSIER