VeineMAGAZINE 37

heel ander proces kijken. Het is niet vanzelfsprekend dat de omgeving van deze kinderen de communicatie vanzelf kan aangaan. Door de natuurlijke band tussen ouder en kind verloopt communicatie vaak beter, maar ook dat gaat niet altijd vanzelf. Dit alles neemt niet weg dat altijd ontwikkeling mogelijk is, ook bij kinderen met ernstige beperkingen.” “Zelfs bij oudere cliënten worden we nogal eens verrast over hun mogelijkheden” vertelt Stijn Deckers, “Ook op het gebied van geletterdheid.” Hij haalt het voorbeeld aan van Femke, een vrouw van 58 jaar die in een instelling woont voor mensen met een verstandelijke beperking. Door ernstige spasmen kan zij haar handen niet gebruiken en is haar spraak nauwelijks te verstaan. Tijdens één van de eerste ontmoetingen die de medewerker van Milo had met Femke om haar vaardigheden in kaart te brengen en een best passend OC systeem te kiezen, vroeg hij Femke of ze ook kon lezen: ze riep hard ja. Ze spelde vervolgens met behulp van een letterboek haar naam door de letters aan te wijzen met haar voet. Daarna spelde ze op verzoek ook de naam van haar begeleidster en een paar andere woordjes. De logopedist van de instelling die aanwezig was, was erg ontroerd. Het was namelijk niet bekend dat Femke dit kon. Bij navraag bij een andere begeleidster bleek dat zij dit ook niet wist en dat niemand dit, voor zover bekend is, dat actief met haar heeft geoefend.” WAAROM ZOUDEN WE MOETEN WERKEN AAN GELETTERDHEID BIJ KINDEREN EN JONGEREN DIE (NOG) NIET OF NAUWELIJKS SPREKEN? Hier zijn volgens Stijn Deckers meerdere antwoorden voor aan te dragen. “Het gaat allereerst om het hebben van een bepaalde mindset: verwacht ontwikkeling en ga uit van mogelijkheden. Ieder kind, hoe ernstig de beperkingen ook zijn, kan leren en kan ontwikkelen. ”Samen lezen, liefst op een interactieve en ondersteunde manier biedt fantastische mogelijkheden voor communicatie.” 16 VEINE DOSSIER