VeineMAGAZINE 24

vaak al wat minder, maar voor voldoende en goede slaap is over het algemeen überhaupt geen aandacht. Je ziet vaak dat slaap niet aangepakt wordt omdat het niet altijd het grootste probleem is waar ouders van kinderen met een beperking mee te kampen hebben. De meesten brengen het niet ter sprake bij een arts omdat het nou eenmaal bij de beperking hoort, althans dat denken veel ouders. De arts aan de andere kant van de tafel vraagt er ook meestal niet naar. Slapen is niet bepaald een onderwerp dat door artsen wordt geagendeerd. Jeroen: “Tijdens onze studie is het onderwerp ‘slapen’ nauwelijks tot niet aan bod gekomen, niet gek dat artsen hier niet veel over weten, dus ook niet over de gevolgen van slecht slapen.” Olaf: “Wij hebben het naar ons toegetrokken omdat er geen andere (para)medische beroepsgroep binnen de revalidatie is die slaap omarmd heeft. Voor voeding hebben we diëtisten, als slikken moeilijk gaat dan zijn er logopedisten, voor bewegen hebben we fysiotherapeuten, sportartsen en inspanningsfysiologen, maar voor slapen hebben we niet veel. Er zijn enkele slaapoefentherapeuten in Nederland, maar dat zijn er maar weinig en die zitten vooral in de eerste lijn. In de ziekenhuizen is geen groep die zich voor goed slapen inzet. Het is onze gezamenlijke missie om slapen op de kaart te zetten.” Olaf vertelt gedreven verder: “Wat we belangrijk vinden is dat er meer kennis komt over slaap en dat je er wat mee moet en kunt. Het is niet oké om te zeggen dat slecht slapen erbij hoort, je moet er juist aan gaan werken. > 73 DOSSIER