skip to Main Content

Column Arie: En toen stond alles stil 

Rond de vakantietijd is het gewoonlijk heel erg druk: spoedaanvragen, superspoedaanvragen en megaspoedaanvragen. Veel druk op medewerkers van ons bedrijf om alles nog even te regelen voor de vakantie. Maar dit jaar is alles anders, door corona lag ineens alles stil.
Je zou zeggen dat de behoefte aan hulpmiddelen en lichaamsgebonden, individuele aanpassingen nooit stil komt te staan, immers groei en vergroeiingen houden echt geen rekening met de coronaperiode. Ons vak is erop gericht snel te reageren op veranderingen in en om het lichaam.  We weten net als artsen, ergo- en fysiotherapeuten dat we zo snel mogelijk moeten handelen, uitstel is in de regel niet goed. Voorkomen is altijd beter dan genezen en onderzoeken is beter dan ondervinden.
We denken er allemaal hetzelfde over, het gaat om het individu. Omdat we allemaal verrast werden door het virus en we niet precies wisten wat er op ons afkwam, werd als gevolg van overheidsmaatregelen ook de hulpmiddelenmarkt stilgezet. Bestaande afspraken werden afgebeld. Alleen voor mensen met een zeer complexe zorgvraag hebben we met veel beschermende middelen doorgewerkt. Iemand die echt niet meer kan zitten of decubitus heeft, moet geholpen worden. We kunnen nu stellen dat alle curatieve (herstel van zorg) vragen gewoon doorgingen, maar dat de preventieve kant is stilgevallen. Wat de gevolgen hiervan zijn, zullen we in de komende tijd ervaren.
We hebben het systeem volledig stilgezet. Je zou dan verwachten dat na het opstarten na de vakantieperiode het drukker zal zijn dan ooit. We besloten daarom als bedrijf al onze vakanties in te korten om aan de verwachte piek te kunnen voldoen. Achteraf kunnen we stellen dat dit geen juiste beslissing was want de lockdown ging geruisloos over in een extra lange vakantieperiode. We hadden nauwelijks afspraken terwijl de behoefte vanuit de klant er duidelijk wel is. Gevolg is dat de problemen zich intussen logischerwijs verder opstapelen. Kinderen groeien en het is heel belangrijk dat de hulpmiddelen hierop aansluiten. Zie het als groeiende voeten in te kleine schoenen. Onze conclusie is dan ook dat veel kinderen in niet meer passende hulpmiddelen zitten.

Kortom, zonder te wijzen hebben we alles stilgezet, wachten we af en ontstaan er echt onnodige problemen die niemand wil.  We hebben dus veel in te halen en ik maak me oprecht zorgen. We zijn nou eenmaal vakidioten en elke dag bezig om kinderen en jongeren te voorzien van het juiste hulpmiddel. Een hulpmiddel dat past, werkt en helpt.

Laten we met elkaar de schouders eronder zetten om de ontstane achterstanden niet uit de hand te laten lopen.

Back To Top